Opowie\u015bci o Yazonie i Zale\u015bcie cz.1
\nPrzez JAskra spisane<\/b><\/p>\n
Co tu robi\u0107, ju\u017c mam dosy\u0107 grzyb\u00f3w! – powiedzia\u0142 barczysty krasnolud. Jak zaraz co\u015b si\u0119 nie wydarzy to chyba padn\u0119 z nud\u00f3w. Chcesz tego borowika, wygl\u0105da na bardzo dorodnego – odpar\u0142 do\u015b\u0107 wysoki m\u0119\u017cczyzna o nienaturalnie czerwonych oczach i bia\u0142ych w\u0142osach. Po g\u0142\u0119bszym zastanowieniu nie by\u0142o w nim nic normalnego. Rzadko widywa\u0142o si\u0119 ludzi tak muskularnych, a ludzi kt\u00f3rzy mieli w\u0142osy bia\u0142e jak mleko w og\u00f3le si\u0119 nie widywa\u0142o. Bo posta\u0107 stoj\u0105ca przed krasnoludem nie by\u0142a cz\u0142owiekiem. Zalest by\u0142 wied\u017aminem, b\u0105d\u017a jak kto woli potworem, lub maszyn\u0105 do zabijania – w wersji dla mniej \u017cyczliwych.
\n–\tNie chc\u0119 grzyb\u00f3w rzygam na grzyby, ani jednego ju\u017c nie tkn\u0119.
\n–\tJak chcesz Yazon grzyb\u00f3w coraz mniej, a zanosi si\u0119 na to, i\u017c w najbli\u017cszym czasie nie b\u0119dziemy mieli zaj\u0119cia.
\nKrasnolud usiad\u0142 na trawie i zapatrzy\u0142 si\u0119 w zachodz\u0105ce s\u0142o\u0144ce. S\u0142o\u0144ce czerwone, krwiste, S\u0142o\u0144ce kt\u00f3re wygl\u0105da\u0142o nad wyraz pi\u0119knie w\u015br\u00f3d pod mariborskich p\u00f3l. By\u0142o bardzo ciep\u0142o, a komary nie dawa\u0142y spokoju. W pewnym momencie b\u0142og\u0105 cisz\u0119 szybki i jednostajny stukot. W\u0119drowcy zbudzili si\u0119 z kr\u00f3tkiej drzemki. Bieg\u0142 ku nim m\u0119\u017cczyzna, sterotypowy ch\u0142op ubrany w nienajczystsze i nienajnowsze ju\u017c szaty.
\n– Panowie poratujcie… Ch\u0142op spojrza\u0142 na wied\u017amina i otworzy\u0142 szeroko usta. Yazon m\u00f3g\u0142by przysi\u0105c, i\u017c co najmniej dwa komary z kr\u0105\u017c\u0105cej wok\u00f3\u0142 nich chmary wlecia\u0142y ch\u0142opu do buzi. Ten odwr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119 i pr\u00f3bowal zapomnie\u0107 o piorunuj\u0105cym wra\u017cenie jakie zrobi\u0142o na nim po\u0142\u0105czenie czerwonych oczu i bia\u0142ych w\u0142os\u00f3w zab\u00f3jcy potwor\u00f3w. Panowie m\u00f3j syn bawi\u0142 si\u0119 na skraju g\u0119stego lasu – wie\u015bniak odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do ty\u0142u i wskaza\u0142 palcem, gdy co\u015b go porwa\u0142o. Wstyd powiedzie\u0107, ale ja z \u017con\u0105 bali\u015bmy si\u0119 i\u015b\u0107 za poczwar\u0105. B\u0142agam id\u017acie za mn\u0105 a po drodze opowiem wam reszt\u0119. Yazon i Zalest spojrzeli na siebie znacz\u0105co, poprawili odpowiednio dwur\u0119czny miecz i wielgachny top\u00f3r, a nast\u0119pnie pobiegli za m\u0119\u017cczyzn\u0105. \u015aciana lasu wydawa\u0142a si\u0119 odleg\u0142a, ale w miar\u0119 szybko do niej dobiegli.-\tGdzie tw\u00f3j syn zosta\u0142 porwany? – spyta\u0142 wied\u017amin
\nCh\u0142op wskaza\u0142 palcem
\n–\tCzy widzia\u0142e\u015b potwora dok\u0142adnie?
\nKrasnolud nie lubi\u0142 takiego przed\u0142u\u017cania zdecydowanie bardziej wola\u0142 dzia\u0142a\u0107 ni\u017c prowadzi\u0107 d\u0142ugie debaty. Wied\u017amin kilka razy zada\u0142 ostatnie pytanie, ale nie otrzyma\u0142 sensownej odpowiedzi.
\n–\tDobra idziemy? – burkn\u0105\u0142 krasnolud
\n–\tTak. – zamy\u015bli\u0142 si\u0119 Zalest
\nRuszyli w chaszcze. Id\u0119 z wami – powiedzia\u0142 ch\u0142op i zabra\u0142 swoj\u0105 kos\u0119, a tak w og\u00f3le to przepraszam \u017cem nie powiedzia\u0142 nazywam si\u0119 Zoltan, ale wo\u0142aj\u0105 na mnie „Siwy”. Las nie przypomina\u0142 mokrade\u0142 wi\u0119c wied\u017amin od razu skre\u015bli\u0142 kikimor\u0119. Po pewnym czasie zrobi\u0142o si\u0119 ciemno.
\n–\tPanowie ja nic nie widz\u0119, macie mo\u017ce pochodnie – szepn\u0105\u0142 „Siwy”
\n–\tNie mam, z\u0142ap si\u0119 mnie za r\u0119k\u0119 – powiedzia\u0142 krasnolud
\n–\tCiii, chyba co\u015b widz\u0119 – szepn\u0105\u0142 wied\u017amin
\nYazon i Zalest dostrzegli co\u015b w rodzaju ma\u0142ej jaskini… Zoltan tak\u017ce co\u015b dostrzeg\u0142. Dostrzeg\u0142 czarn\u0105 ciemno\u015b\u0107. Po chwili us\u0142yszeli p\u0142acz dziecka dochodz\u0105cy od strony jaskini. W tym samym momencie medalion wied\u017amina o kszta\u0142cie g\u0142owy wilka silnie zadrga\u0142. Niedaleko nich sta\u0142o co\u015b wielko\u015bci gnoma. Za drugim mrugni\u0119ciem oczu wied\u017amin wiedzia\u0142 co to jest i odetchn\u0105\u0142 z ulg\u0105. By\u0142 to zwyczajny kobold. Dwa machni\u0119cia mieczem, trzy machni\u0119cia kos\u0105 i machni\u0119cie toporem p\u00f3\u017aniej skrzat le\u017ca\u0142 na ziemi. Synka przera\u017conego, lecz nie zranionego znale\u017ali obok wej\u015bcia do pieczary. Nied\u0142ugo potem byli ju\u017c w chacie uradowanego wie\u015bniaka. W drodze powrotnej nic szczeg\u00f3lnego si\u0119 nie wydarzy\u0142o, opr\u00f3cz ruchu w krzakach, na kt\u00f3ry wied\u017amin zareagowa\u0142 wyci\u0105gni\u0119ciem miecza. Jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej okaza\u0142o by\u0142 to zwyk\u0142y lis, kt\u00f3ry po ujrzeniu grupy czmychn\u0105\u0142 w zaro\u015bla. Krasnolud kr\u00f3tko skomentowa\u0142 ruch wied\u017amina czterema s\u0142owami: Za nerwowy si\u0119 robisz! „Siwy” odp\u0142aci\u0142 si\u0119 dwoma porcjami smacznej groch\u00f3wki, stu denarami i noc\u0105 w jego domu. Do p\u00f3\u017ana da\u0142o si\u0119 s\u0142ysze\u0107 tylko popierdywania krasnoluda przerywane chrapaniem. Wied\u017amin d\u0142ugo nie m\u00f3g\u00f3\u0142 zasn\u0105\u0107, co jaki\u015b tylko czas si\u0119 u\u015bmiecha\u0142. Nad ranem i on zasn\u0105\u0142…
\nTekst ten dedykuj\u0119 moim KOCHANYM RODZICOM<\/p>\n
Dwa zastrze\u017cenia techniczne
\n–\ts\u0142owo „popierdywa\u0107” niekoniecznie istnieje w poprawnej polszczy\u017anie, ale nie znalaz\u0142em innego zamiennego s\u0142owa
\n–\topowiadanie nie jest najd\u0142u\u017csze, ale chc\u0119 zobaczy\u0107 czy m\u00f3j styl si\u0119 wam spodoba. Je\u015bli tak to nie b\u0119dzie to jedyna cz\u0119\u015b\u0107 opowiada\u0144 o Zale\u015bcie i Yazonie<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
kr\u00f3tkie opowiadanie<\/p>\n","protected":false},"author":255,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-773","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-fanfic","et-doesnt-have-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/773","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/users\/255"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=773"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/773\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=773"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=773"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=773"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}