Jednak Berengar by\u0142 dzieckiem nadpobudliwym, cz\u0119sto przychodzi\u0142 z zaj\u0119\u0107 targany za ucho przez kap\u0142ana. Potem okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 kleptomanem. Ojciec zastanawia\u0142 si\u0119 ju\u017c nad mo\u017cliwo\u015bci\u0105 u\u015bmiercenia syna, kiedy pewnego dnia Berengar przyszed\u0142 z listem do ojca. Piecz\u0119\u0107 kap\u0142a\u0144ska wskazywa\u0142a, \u017ce jest to list od jednego z nauczycieli. Okaza\u0142o si\u0119, i\u017c ch\u0142opak nad wyraz dobrze poradzi\u0142 sobie podczas lekcji logiki. Zaproponowano, aby wys\u0142a\u0107 go na wy\u017csze, kap\u0142a\u0144skie studia, „za okazaniem odpowiedniego datku na klasztor”. Pan Cuite zgodzi\u0142 si\u0119 i sypn\u0105\u0142 pieni\u0119dzmi nad wyraz hojnie. Dla ch\u0142opca oznacza\u0142o to rozstanie si\u0119 ze znienawidzonym ojcem oraz przyrodnim bratem, z kt\u00f3rym uda\u0142o mu si\u0119 nawi\u0105za\u0107 wsp\u00f3lny j\u0119zyk.<\/DIV>
<\/DIV>
Podczas dalszej nauki mistrzem Berengara zosta\u0142 ojciec Wakeriusz – cz\u0142ek ju\u017c stary, ale znany ze swej umiej\u0119tno\u015bci \u0142\u0105czenia fakt\u00f3w: niegdy\u015b by\u0142 inkwizytorem, ale kontrowersyjna decyzja po jednym z s\u0105d\u00f3w nad „poganami” postawi\u0142a go w stan spoczynku. Kleptomani\u0119 ch\u0142opca uda\u0142o si\u0119 niemal ca\u0142kowicie wykorzeni\u0107. Jednak z powodu choroby ko\u015bci zacz\u0105\u0142 on kule\u0107. Mimo wszystko – uko\u0144czy\u0142 nauk\u0119 i zosta\u0142 szanowanym kap\u0142anem w jednej ze \u015bwi\u0105ty\u0144 Wiecznego Ognia w Novigradzie. Czu\u0142 jednak, \u017ce jego umiej\u0119tno\u015b\u0107 wyci\u0105gania wniosk\u00f3w ze wszelkiego rodzaju \u015blad\u00f3w czy poszlak marnuje si\u0119 na tym stanowisku. Pocz\u0105\u0142 wi\u0119c prze\u0107 ku karierze inkwizytora. Uda\u0142o mu si\u0119 – w wieku lat czterdziestu zosta\u0142 mianowany Inkwizytorem Wiecznego Ognia w jednym z klasztor\u00f3w w okolicach Novigradu. M\u00f3g\u0142 oczywi\u015bcie pe\u0142ni\u0107 te obowi\u0105zki w mie\u015bcie, ale zna\u0142 histori\u0119 zmar\u0142ego ojca Waleriusza, kt\u00f3ry podczas swej inkwizycyjnej s\u0142u\u017cby nazbyt cz\u0119sto musia\u0142 zderza\u0107 si\u0119 ze s\u0142ynn\u0105, \u015bwi\u0105tynn\u0105 stra\u017c\u0105…<\/DIV>
<\/DIV>
<\/DIV>
<\/DIV>
Wygl\u0105d:<\/B><\/DIV> <\/DIV>
Berengar to wysoki, ale niesamowicie chudy m\u0119\u017cczyzna – w m\u0142odo\u015bci m\u0119czy\u0142y go choroby, dzi\u015b nie daj\u0105 mu spokoju ko\u015bci. Nie mo\u017ce wykonywa\u0107 gwa\u0142towniejszych ruch\u00f3w, ale na co dzie\u0144 nie wida\u0107 po nim jego cielesnych s\u0142abo\u015bci – nauczy\u0142 si\u0119 nawet maskowa\u0107 fakt, \u017ce kuleje i zachowa\u0107 p\u0142ynno\u015b\u0107 chodu. Gorzej z biegiem.<\/DIV>
<\/DIV>
Twarz jednak ma nadzwyczaj g\u0142adk\u0105 – wygl\u0105da na 30–olatka, cho\u0107 bardzo bladego. W rzeczywisto\u015bci liczy sobie 43 wiosny. W\u0142os gdzieniegdzie siwieje, lecz w wi\u0119kszo\u015bci wci\u0105\u017c pozostaje ciemnym blondynem. Od czo\u0142a poczyna \u0142ysie\u0107. Oczy piwne, wyra\u017caj\u0105ce jakby umiarkowane, zastyg\u0142e zdziwienie. Brody i w\u0142os\u00f3w, zgodnie z traktatami, nie zapuszcza ponad miar\u0119.<\/DIV>
<\/DIV>
Urody jest przeci\u0119tnej, jednak potrafi dobra\u0107 i u\u0142o\u017cy\u0107 tog\u0119 czy dublet sukienny tak, \u017ce wygl\u0105da na postawnego i budz\u0105cego respekt wys\u0142annika bo\u017cego.<\/DIV>
<\/DIV>
<\/DIV>
<\/DIV>
Wyznawane warto\u015bci, marzenia i obecny stan:<\/B><\/DIV> <\/DIV>
W tej chwili nie my\u015bli o dalszych awansach – marzy o spokojnym \u017cyciu i prowadzonych przez niego s\u0105dach nad poganami. O s\u0105dach, w kt\u00f3re nie wtr\u0105c\u0105 si\u0119 \u017cadne si\u0142y wy\u017csze, nawet Kreve. Panicznie boi si\u0119 mistycyzmu we wszelakiej postaci, wi\u0119c wszystkie sprawy, jakie mu przypadaj\u0105, rozpatruje na pod\u0142o\u017cu czysto logicznym.<\/DIV>
<\/DIV>
Ceni w ludziach pobo\u017cno\u015b\u0107, ch\u0119\u0107 edukacji (powoli rozpatruje nauczanie jakiego\u015b nowicjusza) oraz rodzicielsk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Nienawidzi wszelakich przejaw\u00f3w zawi\u015bci wynikaj\u0105cej ze zwyk\u0142ego „zapowietrzenia”, typu: „bo ludzie to w\u0142adcy \u015bwiata, a elfy to zab\u00f3jcy. Czy co\u015b mi zrobi\u0142y? Nie, a bo co?”. Mimo to krzywo patrzy jednak na wszelkie przejawy poga\u0144stwa oraz na nieludzi. To dla niego „niebezpieczna egzotyka – nic do tego nie mam, p\u00f3ki to co\u015b mi czego\u015b z\u0142ego nie uczyni. A na razie – b\u0119d\u0119 na siebie uwa\u017ca\u0142”.<\/DIV>
<\/DIV>
Nie potrafi zachowa\u0107 zimnej krwi w sytuacji stresowej. Cz\u0119sto gubi s\u0142owa, nawet, gdy uda mu si\u0119 u\u0142o\u017cy\u0107 zaskakuj\u0105c\u0105 ripost\u0119.<\/DIV>
<\/DIV>
Niewielu ma przyjaci\u00f3\u0142: ludzie go szanuj\u0105, ale piastowane przez niego stanowisko sprawia, \u017ce jednocze\u015bnie si\u0119 go boj\u0105. Przyjazne stosunki utrzymuje tylko ze swoim bratem oraz dalekim krewnym – ksi\u0119gowym z miasteczka, w kt\u00f3rym znajduje si\u0119 klasztor Berengara. Zaczyna powoli my\u015ble\u0107 o przeprowadzce w okolice Oxenfurtu – \u017cacy i uczeni daj\u0105 tam wi\u0119cej zaj\u0119cia w sprawach o herezj\u0119, a i nacisk ze strony prze\u0142o\u017conych jest mniejszy. W miasteczku trzyma go tylko jedno…<\/DIV>
<\/DIV>
Jest ostro\u017cny w dobieraniu sobie wrog\u00f3w: czuj\u0105c, \u017ce ukaranie kogo\u015b mo\u017ce, na przyk\u0142ad, podsyci\u0107 zawi\u015b\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w wsi, zmienia wyrok. Cz\u0119sto jednak potrafi inteligentnie wyj\u015b\u0107 z trudnych sytuacji – o ile akurat takie wyj\u015bcie znajdzie w nat\u0142oku my\u015bli, kt\u00f3ry ogarnia go w kryzysowych sytuacjach.<\/DIV>
<\/DIV>
Mimo tych przejaw\u00f3w tch\u00f3rzostwa do dalszej pracy, a nawet \u017cycia, motywuje go ka\u017cda rozprawa, podczas kt\u00f3rej ujawni\u0142 prawd\u0119.<\/DIV>
<\/DIV>
<\/DIV>
<\/DIV>
Na czym polega jego zaj\u0119cie?<\/B><\/DIV> <\/B><\/DIV>Inkwizytorzy s\u0105 wybierani spo\u015br\u00f3d najbardziej gorliwych kap\u0142an\u00f3w na podstawie predyspozycji. Ich g\u0142\u00f3wnym zadaniem jest walka z herezj\u0105 i wszelkimi przejawami Z\u0142a. Jednak wina musi zosta\u0107 udowodniona. Kiedy wszczyna si\u0119 proces, wybrani zostaj\u0105 s\u0119dziowie – zazwyczaj s\u0105 to najwy\u017csi w hierarchii kap\u0142ani, kt\u00f3rzy akurat znajduj\u0105 si\u0119 w pobli\u017cu miejsca rozprawy. Proces odbywa si\u0119 w gronie duchownych. Osoby z zewn\u0105trz nie maj\u0105 prawa wej\u015bcia na sal\u0119 s\u0105dow\u0105, chyba \u017ce w charakterze \u015bwiadk\u00f3w.<\/DIV>
<\/DIV>
S\u0119dzia w dzisiejszym mniemaniu by\u0142by zar\u00f3wno s\u0119dzi\u0105 (czyli osob\u0105 pilnuj\u0105c\u0105 przebiegu rozprawy), ale i cz\u0142onkiem \u0142awy przysi\u0119g\u0142ych. Oczywi\u015bcie cz\u0119sto do g\u0142osu zostaj\u0105 dopuszczeni jedynie dostojnicy kultu Kreve i Wiecznego Ognia, ni\u017csi „stopniem” s\u0105 zazwyczaj szanta\u017cowani b\u0105d\u017a te\u017c sami „nie wtr\u0105caj\u0105 si\u0119 do pracy inkwizytora” zdaj\u0105c sobie spraw\u0119 z p\u00f3\u017aniejszych konsekwencji.<\/DIV>
<\/DIV>
Oskar\u017cony zostaje wyprowadzony przed oblicze s\u0105du jako pierwszy. Inkwizytor przedstawia mu zarzuty oraz nakazuje wprowadzenie \u015bwiadk\u00f3w. Wypytuje ich u\u017cywaj\u0105c wszelkich sposob\u00f3w perswazji werbalnej. Mo\u017ce dowolnie wzywa\u0107 i wypytywa\u0107 \u015bwiadk\u00f3w, w ka\u017cdej chwili mo\u017ce te\u017c zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do oskar\u017conego. S\u0119dziowie tylko czasami wtr\u0105caj\u0105 swoje wypowiedzi, cho\u0107 teoretycznie maj\u0105 prawa r\u00f3wne inkwizytorowi – wszak i on jest s\u0119dzi\u0105. Jednak inkwizytor nie zasiada za \u0142aw\u0105, ale stoi przed ni\u0105 i z tej pozycji wys\u0142uchuje zezna\u0144.<\/DIV>
<\/DIV>
Inkwizytorzy nie maj\u0105 obowi\u0105zku wys\u0142uchania \u015bwiadk\u00f3w obrony. Nie ima si\u0119 ich \u017caden traktat poza tym m\u00f3wi\u0105cym o kszta\u0142cie proces\u00f3w. Wyrok wyg\u0142asza inkwizytor, cz\u0119sto wed\u0142ug wskaz\u00f3wek „z g\u00f3ry”. Je\u015bli oskar\u017cony zostanie uniewinniony, sprawa si\u0119 ko\u0144czy. Je\u015bli jednak wina zostanie udowodniona, najcz\u0119\u015bciej proces ko\u0144czy si\u0119 egzekucj\u0105 publiczn\u0105. Palenie na stosie, \u0107wiartowanie oraz wyrywanie genitali\u00f3w roz\u017carzonymi obc\u0119gami to tylko niekt\u00f3re spo\u015br\u00f3d wielu innych sposob\u00f3w ukarania heretyk\u00f3w. Plebs dowiaduje si\u0119 wcze\u015bniej od inkwizytora o uczynkach, jakie pope\u0142ni\u0142 skazaniec. Wymusza si\u0119 jeszcze publiczne wyznanie winy i przyst\u0119puje do egzekucji.<\/DIV>
<\/DIV>
O przes\u0142uchaniach dokonywanych przez inkwizytor\u00f3w kr\u0105\u017c\u0105 legendy. Jednak odbywaj\u0105 si\u0119 one jedynie w formie rozm\u00f3w. Torturami zajmuj\u0105 si\u0119 \u015bwieckie r\u0119ce – inkwizytor w ko\u0144cu leczy dusz\u0119. Dlatego te\u017c w\u015br\u00f3d dru\u017cyn przydzielanych do eskorty znajduje si\u0119 cz\u0119sto jeden „uzdrowiciel cia\u0142”. Oczywi\u015bcie musi on wpierw dosta\u0107 rozkaz „uleczenia”.<\/DIV>
<\/DIV>
<\/DIV>
<\/DIV>
\u017bycie bywa okrutne…<\/B><\/DIV> <\/B><\/DIV>T\u0142uszcza jak zwykle zebra\u0142a si\u0119 przed placem egzekucyjnym by przyjrze\u0107 si\u0119 kolejnemu herezjarsze. Berengar nienawidzi\u0142 tego typu przedstawie\u0144. Duma nie rozpiera\u0142a go, kiedy patrzy\u0142 na wij\u0105cego si\u0119 z b\u00f3lu cz\u0142owieka powoli dogorywaj\u0105cego na stosie.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>Kap\u0142an niedawno wykrytego w Novigradzie kultu Coram Agh Tera, imieniem Audre, ze spokojem patrzy\u0142 na t\u0142um. Czas ju\u017c odczyta\u0107 winy skazanego.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Witajcie ludzie wielkiej wiary! <\/I>–<\/I> Cuite rozpocz\u0105\u0142 uroczy\u015bcie. <\/I>–<\/I> Oto dzi\u015b dokonuje si\u0119 dzie\u0142o zniszczenia i \u015bmierci, w kt\u00f3re wierzy\u0142 skazany przez Inkwizycj\u0119 heretyk. W\u0142a\u015bnie ten oto cz\u0142ek, Audre spod Karii, okrzykn\u0105wszy si\u0119 kap\u0142anem wzywa\u0142 pobo\u017cnych ludzi, takich jak wy, do zbrodni! On i jego zwolennicy bezcze\u015bcili groby tragicznie zmar\u0142ych os\u00f3b. Audre`rze spod Karii: czy przyznajesz si\u0119 do tego czynu?<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– To, co zabierali\u015bmy z mogi\u0142 by\u0142o w\u0142asno\u015bci\u0105 Coram Agh Tera. To jego nici p\u0119k\u0142y, gdy te osoby zmar\u0142y i to do niego nale\u017c\u0105 ich ko\u015bci.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Jak s\u0142yszycie, mili ludzie <\/I>–<\/I> j\u0105\u0142 dalej m\u00f3wi\u0107 inkwizytor. M\u00f3wi\u0142 donio\u015ble, ale m\u00f3wi\u0142 <\/I>–<\/I> g\u0142o\u015bne przemowy nie nale\u017ca\u0142y do jego mocnych stron. <\/I>–<\/I> Skazany przyzna\u0142 si\u0119 do zarzut\u00f3w. Kolejnym odst\u0119pstwem od \u015bwi\u0119tych dogmat\u00f3w by\u0142y pr\u00f3by ugaszenia \u015awi\u0119tego Ognia w najwi\u0119kszej \u015bwi\u0105tyni Novigradu!<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Ogie\u0144 o\u015blepia\u0142 Lwiog\u0142owego Paj\u0105ka.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Kolejnym wykroczeniem by\u0142y kl\u0105twy rzucone na mieszczan, kt\u00f3rzy dzi\u0119ki pracy swych r\u0105k doszli do swej fortuny! Po analizie \u017ar\u00f3d\u0142a mocy nieczystych jasne sta\u0142o si\u0119, \u017ce to w\u0142a\u015bnie wyznawcy Corama Agh Tera, znanej sekty, stoj\u0105 za tymi urokami!<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>Cuite przyjrza\u0142 si\u0119 Audre`emu. Wychud\u0142y, z podbitym okiem i wykr\u0119conymi w nienaturalny spos\u00f3b ko\u0144czynami budowa\u0142 obraz politowania…<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Owi mieszczanie <\/I>–<\/I> pe\u0142nym fanatyzmu g\u0142osem rozpocz\u0105\u0142 Audre – niech rody ich przekl\u0119te pozostan\u0105 na wieki, wpierw przyj\u0119li nasz\u0105 wiar\u0119 <\/I>–<\/I> z czasem niepokoj\u0105cy tembr traci\u0142 na sile – lecz p\u00f3\u017aniej zdradzili!<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Skoro oskar\u017cony przyzna\u0142 si\u0119 do wszystkich stawianych mu zarzut\u00f3w, \u015awi\u0119tej Inkwizycji nie pozostaje nic innego, jak wydanie wyroku \u015bmierci.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>Pod nogami kap\u0142ana po\u0142o\u017cono ogie\u0144. Berengar patrzy\u0142 i d\u0142ugo nie m\u00f3g\u0142 zapomnie\u0107 widoku wy\u0142aniaj\u0105cego si\u0119 z p\u0142omieni stworzenia, kt\u00f3re sycz\u0105c przez zaci\u015bni\u0119te z\u0119by pr\u00f3bowa\u0142o st\u0142umi\u0107 w sobie b\u00f3l. Nie zapomnia\u0142 te\u017c przera\u017aliwego wycia, kt\u00f3re bestia wyda\u0142a z siebie, jako sw\u00f3j ostatni odg\u0142os. Potem zatrwa\u017caj\u0105cego trzasku iskier i okrzyku t\u0142umu. Tego nie mo\u017cna by\u0142o zapomnie\u0107.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV><\/p>\n<\/div>\n
<\/B><\/DIV>
<\/DIV>
<\/DIV>
Berengar us\u0142ysza\u0142 straszny huk. Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce tabun ludzi dobija si\u0119 do bramy klasztornej. Pi\u0119\u015bci, buty i laski dudni\u0142y o zamkni\u0119te drzwi.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Odsu\u0144cie si\u0119, dobrzy ludzie. Otwieramy bram\u0119! <\/I>–<\/I> nad uszami inkwizytora zlitowa\u0142 si\u0119 jeden z kap\u0142an\u00f3w <\/I>–<\/I> Z czym przychodzicie do domu Wiecznego Ognia?<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– My tu czarownic\u0119 inkwizytorowi pod zad przyprowadzili! <\/I>–<\/I> rykn\u0105\u0142 jaki\u015b bywalec ober\u017cy.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Pod s\u0105d, chcia\u0142e\u015b powiedzie\u0107. Przyprowad\u017acie wi\u0119c j\u0105 tutaj, gorliwe owieczki, i niech wyst\u0105pi\u0105 ci, kt\u00f3rzy uj\u0119li heretyczk\u0119 na gor\u0105cym uczynku. Inkwizytor nie zejdzie do mot\u0142ochu! <\/I>–<\/I> Berengar Cuite poczu\u0142, \u017ce znowu b\u0119dzie musia\u0142 przerwa\u0107 studia nad ksi\u0119g\u0105 „Badania uczu\u0107 ludzkich”. Zszed\u0142 na d\u00f3\u0142. Przed zamkni\u0119tymi na powr\u00f3t wrotami sta\u0142o kilku wie\u015bniak\u00f3w i kap\u0142an\u00f3w wpatruj\u0105cych si\u0119 w niego z szacunkiem oraz przestraszona, zwi\u0105zana dziewczyna.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Co tu si\u0119 dzieje, ojcze Virteld`zie? <\/I>–<\/I> spyta\u0142.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Ci ludzie twierdz\u0105, \u017ce dziewczyna ta uprawia\u0142a czary z grup\u0105 zakapturzonych osobnik\u00f3w <\/I>–<\/I> odpowiedzia\u0142 duchowny.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Ta, wielki inkwizytorze! <\/I>–<\/I> ozwa\u0142 si\u0119 zaraz jeden z ch\u0142op\u00f3w – Zeszlim do piwnicy, patrzym, a tu ta ma\u0142a \u017cmija siedzi obok kilku m\u00f3wi\u0105cych obcym narzeczem ch\u0142opaczk\u00f3w i \u015bmieje si\u0119. Przy \u015bwiecach siedzieli, \u0142ajzy, i ko\u015b\u0107mi rzucali. A jak na ko\u015bci sz\u00f3stki wypada\u0142y, to si\u0119 cieszyli jeszcze bardziej i gadali, \u017ce im si\u0119 czary powiod\u0142y! Wi\u0119c my zaraz w krzyk: „A tutaj si\u0119 pochowa\u0142y!”. No to tamci zaraz si\u0119 zerwali no i… no i ten tego… jeden mia\u0142 tak\u0105 dziwn\u0105 twarz… jak bratanek Khariba wygl\u0105da\u0142… No i \u017ce\u015bmy si\u0119 ich przestraszyli, \u017ce czary i na nas rzucili… a tu co\u015b hukn\u0119\u0142o i ich ju\u017c nie by\u0142o! Tylko ta dziewka zosta\u0142a! Ale\u015bmy j\u0105 pochwycili i zaraz przed wid\u0142ami pod sw\u0105d, znaczy s\u0105d, przyprowadzili.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>Berengar spojrza\u0142 na oskar\u017con\u0105. Z pocz\u0105tku nie zorientowa\u0142 si\u0119, i\u017c jest to c\u00f3rka jego stryja <\/I>–<\/I> zaufanego doradcy i przyjaciela w\u00f3jta wsi Krenna, w kt\u00f3rej znajdowa\u0142 si\u0119 jego klasztor.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>M\u0142ode dziewcz\u0119 patrzy\u0142o smutno, acz bacznie na inkwizytora. Od jej b\u0142\u0119kitnych, p\u0142acz\u0105cych oczu sun\u0119\u0142a malutka \u0142za. Twarz, jeszcze niedawno skrzywiona z przera\u017cenia, odzyskiwa\u0142a rysy, wyg\u0142adza\u0142a si\u0119 sk\u00f3ra. W \u015bwietle s\u0142o\u0144ca, kt\u00f3re wpada\u0142o przez otwarte okiennice, wygl\u0105da\u0142a niczym kwiat. Kwiat otwieraj\u0105cy swe p\u0105ki z samego rana.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– … ponadto ta sprawa mo\u017ce nie by\u0107 taka prosta <\/I>–<\/I> do uszu Berengara wreszcie dotar\u0142y s\u0142owa brata Virtelda – ze wzgl\u0119du na ostatnie rozporz\u0105dzenia, wed\u0142ug kt\u00f3rych w\u015br\u00f3d s\u0119dzi\u00f3w w sprawach o czary musi znale\u017a\u0107 si\u0119 inkwizytor i osoba duchowna o randze co najmniej…<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>\u0141zy niedawno kapi\u0105ce z jej podbr\u00f3dka zostawi\u0142y b\u0142yszcz\u0105cy \u015blad… Niczym rosa poranna…<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– … wi\u0119c je\u015bli rozpoczniemy s\u0105d, b\u0119dzie nale\u017ca\u0142o sprowadzi\u0107 tu z powrotem Korilian`a…<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>„Tak, to ma\u0142a Maria. Moja krewna” <\/I>–<\/I> pomy\u015bla\u0142 z dziwnym uczuciem smutku Berengar.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– …nawet przyjmuj\u0105c postanowienia traktat\u00f3w z Pictury musieliby\u015bmy…<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Uwa\u017cam, bracie, \u017ce proces jest zb\u0119dny <\/I>–<\/I> przerwa\u0142 kap\u0142anowi Cuite.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Zb\u0119dny? <\/I>–<\/I> zapytali r\u00f3wnocze\u015bnie Virteld i ch\u0142opi.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Tak. Dziewczyna ta, co\u015bcie mi j\u0105 przyprowadzili, nie bra\u0142a udzia\u0142u w ca\u0142ym tym… przedsi\u0119wzi\u0119ciu. Tak ju\u017c bywa, \u017ce Z\u0142o przybywa do nas pod postaci\u0105 nieznanego. A ludzka ciekawo\u015b\u0107 karze nam odkrywa\u0107, co znajduje si\u0119 za tajemnicz\u0105 mg\u0142\u0105. Uznaj\u0119 j\u0105 tym samym za niewinn\u0105 <\/I>–<\/I> rzek\u0142 w ko\u0144cu oficjalnym tonem inkwizytor – Podejd\u017a tu, szlachetny plebejuszu.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>Ch\u0142op, przestraszony, niepewnie wyst\u0105pi\u0142 naprz\u00f3d. Jego oddech zwraca\u0142 uwag\u0119 na dziwne praktyki dotycz\u0105ce higieny jamy ustnej. Berengar zwyk\u0142 nazywa\u0107 j\u0105 „kompostn\u0105”.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– T\u0119 twarz, kt\u00f3ra przypomina\u0142a ci kogo\u015b znajomego, widzia\u0142e\u015b przez czary. Z\u0142a, paskudna magia przes\u0142oni\u0142a ci prawdziwy obraz, gdy\u017c Z\u0142o nigdy nie pokazuje swego szkaradnego oblicza. Ciesz si\u0119 i chwal Wieczny Ogie\u0144, \u017ce oszcz\u0119dzi\u0142 ci tego widoku. A teraz odejd\u017a w pokoju!<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV><\/p>\n<\/div>\n
<\/B><\/DIV>
<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Witaj, Kharib`ie!<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Niech \u015awi\u0119ty Ogie\u0144 p\u0142onie na wieki! Witaj, inkwizytorze! <\/I>–<\/I> z przesadn\u0105 grzeczno\u015bci\u0105 odpowiedzia\u0142 dow\u00f3dca dru\u017cyny \u0142ucznik\u00f3w.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Jutro wyruszamy do Narrel. Pono\u0107 schwytano tam jednego z heretyk\u00f3w, kt\u00f3ry uciek\u0142 \u015bwi\u0105tynnej stra\u017cy z Novigradu. Mam obowi\u0105zek przeprowadzi\u0107 dochodzenie w tej sprawie.<\/I><\/DIV> <\/I><\/DIV>– Moja dru\u017cyna jak zawsze b\u0119dzie wsparciem dla osoby duchownej w tej dalekiej podr\u00f3\u017cy <\/I>–<\/I> ironia w g\u0142osie Khariba nie pr\u00f3bowa\u0142a si\u0119 w \u017caden spos\u00f3b maskowa\u0107.<\/I><\/DIV>