Na p\u00f3\u0142nocy Kontynetu, w ubogim kr\u00f3lestwie Caingorn, oko\u0142o dwustu mil od jego drewnianej stolicy Hengfors, u samego podn\u00f3\u017ca g\u00f3r Pustulskich, niedaleko granicy z Keadwenem, le\u017ca\u0142a niewielka domena hrabiego Imbrama. Hrabia, tak samo zreszt\u0105 jak i jego poddani, biedny by\u0142 jak mysz ko\u015bcielna. Urz\u0119dowa\u0142 z niewielk\u0105 dru\u017cyn\u0105 woj\u00f3w w swoim grodzie, kt\u00f3ry otoczony jeno drewnian\u0105 palisad\u0105, nie nale\u017ca\u0142 do tych wspania\u0142ych i wytwornych zamk\u00f3w, w jakich zamieszkuje zazwyczaj szlachta wysokiego rodu. <\/p>\n
Z okolicznych ch\u0142op\u00f3w niewiele mo\u017cna by\u0142o podatk\u00f3w \u015bci\u0105gn\u0105\u0107, gdy\u017c ziemie ich, chocia\u017c dla oka urodziwe, strasznie marnej jako\u015bci by\u0142y. Mia\u0142 do wyboru wi\u0119c Imbrama, albo ludzi uciska\u0107 i ostatni grosz im odbiera\u0107, albo wraz z nimi (no mo\u017ce nie tak dos\u0142ownie) klepa\u0107 bied\u0119. A poniewa\u017c by\u0142 to cz\u0142ek raczej honorowy – wybra\u0142 to drugie. Z tego te\u017c powodu lubiany by\u0142 raczej w\u015br\u00f3d poddanych. <\/p>\n
W jednym mia\u0142 on jednak szcz\u0119\u015bcie. \u017bona obdarzy\u0142a go pi\u0119kn\u0105 c\u00f3r\u0105 o imieniu Adilla. Nad edukacj\u0105 dziewczynki od lat najm\u0142odszych czuwa\u0142a pochodz\u0105ca z dalekiego po\u0142udnia opiekunka Stella. Kobieta ta, cho\u0107 ju\u017c dosy\u0107 leciwa, by\u0142a zawsze ostoj\u0105 humoru i wyrozumia\u0142o\u015bci. Nic dziwnego, \u017ce Adilla by\u0142a z ni\u0105 bardzo z\u017cyta i traktowa\u0142a jak rodzin\u0119. Po przedwczesnej \u015bmierci matki sta\u0142a si\u0119 Stella hrabianki najbli\u017csz\u0105 osob\u0105. <\/p>\n
Wkr\u00f3tce m\u0142oda panienka wiek odpowiedni do zam\u0105\u017cp\u00f3j\u015bcia osi\u0105gn\u0119\u0142a. Pocz\u0105\u0142 wiec hrabia amant\u00f3w dla niej wynajdywa\u0107. Nie sz\u0142o mu to jednak za dobrze… Adilla, cho\u0107 dosy\u0107 urodziwa, nie za du\u017co mog\u0142a wnie\u015b\u0107 w posagu dla swojego przysz\u0142ego m\u0119\u017ca. Okoliczni szlachcice odpowiednio, zdaniem hrabiego, wysokiego rodu nie interesowali si\u0119 wydaniem swych syn\u00f3w za ni\u0105, cho\u0107 sami synowie pewnie mieliby na to ochot\u0119. Nawet na my\u015bl nie przysz\u0142o Imbramie, by dopu\u015bci\u0107 do c\u00f3rki kogo\u015b jej niegodnego. Tak wi\u0119c czeka\u0142 on i czeka\u0142a Adilla. Ale ile tak czeka\u0107 mo\u017ce serce kobiety? W ko\u0144cu znalaz\u0142a m\u0142oda hrabianka swoj\u0105 prawdziw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 w osobie dow\u00f3dcy \u017co\u0142nierzy hrabiego Ivo de Bersta. Niezbyt przychylnie na ten zwi\u0105zek Imbrama spogl\u0105da\u0142, a o ma\u0142\u017ce\u0144stwie na pocz\u0105tku nawet s\u0142ysze\u0107 nie chcia\u0142, powoli jednak godzi\u0142 si\u0119 z t\u0105 my\u015bl\u0105 i ju\u017c prawie by\u0142 im przychylny. Du\u017ca zas\u0142uga w tym le\u017ca\u0142a po stronie Stelli, kt\u00f3ra od razu stan\u0119\u0142a po stronie swej podopiecznej i powoli kruszy\u0142a z\u0142\u0105 wol\u0119 Imbramy.<\/p>\n
Z razu pewnego „szcz\u0119\u015bcie” u\u015bmiechn\u0119\u0142o si\u0119 do starego hrabiego. W kilku grotach na jego ziemiach le\u017c\u0105cych znaleziono do\u015b\u0107 spor\u0105 \u017cy\u0142\u0119 z\u0142ota. To znalezisko mog\u0142o znacznie bud\u017cet domeny podreperowa\u0107. Wynaj\u0105\u0142 tedy Imbrama grup\u0119 znakomitych krasnoludzkich g\u00f3rnik\u00f3w pod przewodnictwem samego in\u017cyniera Dirgrina, by ci rozpocz\u0119li eksploatacje z\u0142o\u017ca. Od razu jednak co\u015b im dobrze nie sz\u0142o. Co prawda na legendarne smoki, maj\u0105ce groty g\u00f3r Pu\u0142tuskich zamieszkiwa\u0107, g\u00f3rnicy si\u0119 nie natkn\u0119li, lecz te kilkana\u015bcie jadowitych mantikor wystarczy\u0142o, by im prace uprzykrzy\u0107. Uda\u0142o si\u0119 je w ko\u0144cu rycerzom hrabiego przep\u0119dzi\u0107 i prace ruszy\u0142y pe\u0142n\u0105 par\u0105. Niestety zwierza te, do swych grot si\u0119 przyzwyczajone, od czasu do czasu pr\u00f3buj\u0105 do nich powr\u00f3ci\u0107, a wtedy straszny pop\u0142och w\u015br\u00f3d g\u00f3rnik\u00f3w siej\u0105.<\/p>\n
Nied\u0142ugo potem, gdy wiadomo\u015b\u0107 o wspania\u0142ym odkryciu dotar\u0142a do okolicznych grod\u00f3w i zamk\u00f3w, zacz\u0119li z nich przybywa\u0107 pos\u0142a\u0144cy zapowiadaj\u0105cy przybycie swych m\u0142odych panicz\u00f3w. Pierwszy zjawi\u0142 si\u0119 rycerz von Novosad, co zosta\u0142o przyj\u0119te ze zdziwieniem, gdy\u017c m\u00f3wi\u0142o si\u0119, i\u017c znalaz\u0142 sobie on ju\u017c dawno wybrank\u0119 w\u015br\u00f3d bogatych, znacznie bogatszych ni\u017c Adilla, szlachcianek ze stolicy Caingornu. Hrabia Imbrama zacz\u0105\u0142 od razu swata\u0107 z nim sw\u0105 c\u00f3rk\u0119. Ta jednak ju\u017c otwarcie zacz\u0119\u0142a sprzeciwia\u0107 si\u0119 woli ojca i my\u015bla\u0142a tylko o swoim Ivo. Mimo zapowiedzi, \u017caden innych m\u0142odzian do grodu nie zjecha\u0142. Wszyscy t\u0142umaczyli si\u0119 jakimi\u015b arcywa\u017cnymi sprawami… <\/p>\n
W kila tygodni po przyje\u017adzie von Novosada do grodu dotar\u0142y bardzo niepokoj\u0105ce wiadomo\u015bci. Jakie\u015b bandy opryszk\u00f3w zacz\u0119\u0142y napada\u0107 na transporty z\u0142ota z kopalni. Hrabia nie m\u00f3g\u0142 zrozumie\u0107, jak to mo\u017cliwe… Nie by\u0142 g\u0142upi. Wiedzia\u0142 jaki to smaczny k\u0105sek dla banit\u00f3w. Zachowywa\u0142 wszelkie \u015brodki ostro\u017cno\u015bci! Wys\u0142a\u0142 po kilka fa\u0142szywych transport\u00f3w, zmienia\u0142 ich trasy… Jednak bandyci zawsze atakowali ten jedyny – w\u0142a\u015bciwy transport – z niespotykan\u0105 wr\u0119cz precyzj\u0105. Kto m\u00f3g\u0142 zdradza\u0107 tajne informacje, kt\u00f3re zna\u0142 tylko on, in\u017cynier Dirgrina i kilku zaufanych jego rycerzy? Tak czy owak skrzynie drogocennego kruszcu ze znacznymi utrudnieniami dociera\u0142y do teraz grodu. Hrabia nie mia\u0142 tylu \u017co\u0142nierzy, by jednocze\u015bnie chroni\u0107 transporty przed banitami, kopalnie przed potworami, no i jeszcze sam gr\u00f3d i granice domeny. Zacz\u0105\u0142 powoli rozgl\u0105da\u0107 si\u0119 za najemnikami, kt\u00f3rzy wspomogli by jego oddzia\u0142y…<\/p>\n
Nie do\u015b\u0107 tych k\u0142opot\u00f3w opiekunka hrabianki Stella podupad\u0142a na zdrowiu. Zawsze \u017cywa i temperamentna, teraz przycich\u0142a i spochmurnia\u0142a. Adilla od razu zauwa\u017cy\u0142a t\u0119 zmian\u0119. Pos\u0142ani po ni\u0105 lekarze nie zdo\u0142ali jednak rozpozna\u0107 choroby jaka j\u0105 trawi\u0142a. Hrabianka martwi\u0142a si\u0119 o zdrowie swej opiekunki. Po pierwsze, bo kocha\u0142a, po drugie potrzebowa\u0142a jej pomocy w przekonaniu ojca, by ten raczy\u0142 odes\u0142a\u0107 natr\u0119tnego von Novosada.<\/p>\n
Tymczasem zaufani donosili hrabiemu r\u00f3\u017cne sprzeczne, dziwne, czasami nawet niedorzeczne informacje. Jedni twierdzili, \u017ce widziano w karczmie jego go\u015bcia – von Novosada, kt\u00f3ry przesiadywa\u0142 tam „incognito” z podejrzanie wygl\u0105daj\u0105cymi osobnikami, inni twierdzili, \u017ce nie by\u0142 to Novosad, lecz jego zaufany dow\u00f3dca de Berst! Guwernantka donios\u0142a mu ostatnio, \u017ce panienka Adilla znika\u0142a kilkukrotnie swoich komnat na par\u0119 godzin, lecz nikt dok\u0142adnie nie wiedzia\u0142 dok\u0105d si\u0119 udawa\u0142a… <\/p>\n
Hrabia zrozumia\u0142, \u017ce co\u015b niepokoj\u0105cego dzieje si\u0119 za jego plecami, a co najgorsze, w ca\u0142\u0105 t\u0105 intryg\u0119 wpl\u0105tani s\u0105 ludzie z jego najbli\u017cszego otoczenia. Nadszed\u0142 czas by zaj\u0105\u0107 si\u0119 t\u0105 spraw\u0105! Komu jednak mo\u017ce zaufa\u0107?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
szkic przygody, cz\u0119\u015b\u0107 dla graczy<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[11],"tags":[],"class_list":["post-756","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-przygody","et-doesnt-have-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/756","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=756"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/756\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=756"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=756"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=756"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}