Kocha\u0142a ten sztylet…
\nWiedzia\u0142em o tym, wiedzieli tez inni, czuj\u0105c delikatny niczym bryza, r\u00f3wny oddech przy swym uchu na chwile przed \u015bmiertelnym cieciem.
\nOstrze jednak nie mog\u0142o zosta\u0107 splugawione. By\u0142o przeznaczone jednej tylko ofierze…
\nNadal tego nie pojmuje. Jak tak pi\u0119kna kobieta mog\u0142a…
\nA mo\u017ce nie ona?
\nMo\u017ce to jej ostrze, najwspanialszy kochanek, kt\u00f3ry by\u0142 zawsze przy niej. Milcz\u0105cy ch\u0142odem stali, ciep\u0142y blaskiem z\u0142ota nurzanego w falach srebrnej precyzji…Idealny…
\nTak wielu bra\u0142o zlecenia tylko dla sztyletu. Tak wielu, lecz \u017caden nie zazna\u0142 uczucia posiadania, przyjemno\u015bci… Przyjemno\u015bci?!
\nPo\u015bwi\u0119ci\u0142a mu wszystko! Sw\u00f3j maj\u0105tek, dobre imi\u0119, swoje serce, Mnie!
\nPrzekl\u0119te to ostrze! Przekl\u0119te po wieki! Przekl\u0119tym jego tw\u00f3rca! Przekl\u0119tym w\u0142a\u015bciciel!
\nA tak ja kocha\u0142em…
\nNajpi\u0119kniejsze ballady by\u0142y na jej cze\u015b\u0107. Imi\u0119 na mych ustach cz\u0119\u015bciej, ni\u017c modlitwa.
\nNevereth…
\nI Syithe, szepta\u0142y narody. Nevereth i sztylet, Nevereth i…
\nJa!
\nDlaczego w \u017cadnej z pie\u015bni mnie nie umieszczono?! Mnie, darowanego wiecznej mocy muz!
\nTo ja, Ileandir sta\u0142em u jej boku! To ja, nie to ostrze, pie\u015bci\u0142em ten kwiat…
\nLecz zapomnia\u0142a…
\nZapomnia\u0142a o wszystkim w mi\u0142osnym uniesieniu, wplataj\u0105c w nici serca, przekl\u0119tej Syithe blask…
\n<\/i><\/p>\n
Opis<\/b>:<\/p>\n
Syithe, sztylet elfiej kobiety w mi\u0142o\u015bci siebie pogr\u0105\u017conej, z czasem na ostrze jej magi\u0105 \u017cycia przenoszonej. Ostrze niezwykle ukszta\u0142towane, zda\u0142o by si\u0119 mistrzowsko wywa\u017cone. R\u0119koje\u015b\u0107 drobnym jelcem dokszta\u0142cona, w \u015brodku krwawy rubin nie tylko role ozdoby spe\u0142nia\u0107 maj\u0105cy. S\u0142u\u017c\u0105cy za przycisk…<\/p>\n
Naci\u015bni\u0119cie kamienia pr\u0119dce powoduje wysuniecie dw\u00f3ch ostrzy ukrytych w rogach jelca. Ostrzy niezwyk\u0142ej wprost ostro\u015bci, ze srebra perfekcyjnie wykonanych. Niewielkie rowki, r\u00f3wno odmierzone na celu utrzymanie trucizny lepsze maja, wielu r\u00f3wnie\u017c twierdzi, ze s\u0105 i zapasowe brzytewki uchowane w por\u0119cznym aksamitnym, mi\u0119kkim futerale, kt\u00f3ry, jak bransolet\u0119 na r\u0119ce mo\u017cna nosi\u0107. Niezwykle to dzie\u0142o. Ju\u017c sama r\u0119koje\u015b\u0107, warta p\u00f3l kr\u00f3lestwa, lanym w \u017cywe z\u0142oto srebrem przyzdobiona, za\u015b ostrze w\u0142a\u015bciwe…<\/p>\n
Na my\u015bl przychodzi kwiat r\u00f3\u017cy pustynnej. Niby delikatny, zdawa\u0142oby si\u0119 kruchy, co go wiatr w py\u0142 zniesie. Twardy za\u015b jak wola, co demony trzyma z dala od siedlisk elfich i ni\u017cszych plemion dzikich. Niezwyk\u0142e, tak, zapewne, wr\u0119cz niepowtarzalne. \u0141atwe to stwierdzenie, gdy\u017c autora nie znamy. Nikt nigdy o nim nie s\u0142ysza\u0142, cho\u0107 sztylet nie starym.<\/p>\n
Lat mu da\u0142bym niewiele, chocia\u017c nikt tego pewien, gdy\u017c bron taka wieki przetrzyma\u0107 potrafi w stanie idealnym w ci\u0105g sw\u00f3j pozostaj\u0105c…<\/p>\n
Wspaniale. Na sztylet przyd\u0142ugie, za cienkie z wszechstron jakby, jeno tak pierwsze wra\u017cenie myli\u0107 potrafi. Im bli\u017cszemu jest si\u0119 odkrycia nagiej prawdy, tym bardziej poci\u0105ga, jakby przekle\u0144stwo w sobie zawieraj\u0105c. Ostrze m\u0105ci zmys\u0142y, sny nam nawiedzaj\u0105c, przez co ka\u017cdy \u017c\u0105dz\u0105 posiadania pa\u0142a, kto je zobaczy\u0142…<\/p>\n
Tak, wielu je widzia\u0142o, jeno czas pewien temu. Po \u015bmierci w\u0142a\u015bcicielki wci\u0105\u017c nikt go nie znalaz\u0142. By wzrok \u015bmia\u0142k\u00f3w odwr\u00f3ci\u0107, schowane jest w pochwie. Czarnej, pospolitej, jeno jednym elementem si\u0119 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cej. Delikatnym, srebrnym haftem r\u00f3\u017canego ornamentu nieczyteln\u0105 inskrypcj\u0119 okalaj\u0105cego. Nieczyteln\u0105 w wi\u0119kszo\u015bci, jedno da si\u0119 rozpozna\u0107.<\/p>\n
„Po wieki…”<\/p>\n
Sum\u0119 wielu da ka\u017cda, warto\u015b\u0107 ponad pieni\u0105dz, szczeg\u00f3lnie w\u0142adzowie pragn\u0105 nad nim pieczy. Podobno\u017c wielu ono krew srebrem barwi\u0142o, cho\u0107 ma\u0142o kto wierzy, by zbrodni\u0105 je skalano.<\/p>\n
Zestawienie<\/b>:<\/p>\n
– sztylet
\n– pochwa
\n– futera\u0142 zawieraj\u0105cy dziesi\u0119\u0107 wymiennych ostrzy
\n– niewielka ostrza\u0142ka <\/p>\n
Obra\u017cenia<\/b>:<\/p>\n
Ostrza wysuwane – k2
\nOstrze w\u0142a\u015bciwe – k3+Si<\/p>\n
Wykorzystanie<\/b>:<\/p>\n
Ostrza wysuwane<\/i>:
\n Z racji niewielkich obra\u017ce\u0144, jedynym warto\u015bciowym ich wykorzystaniem mo\u017ce by\u0107 umoczenie we wcze\u015bniej odpowiednio przygotowanej truci\u017anie, kt\u00f3r\u0105 rowki lepiej winny trzyma\u0107.<\/p>\n
Ostrze w\u0142a\u015bciwe<\/i>:
\n W jednym tylko celu zosta\u0142o stworzone. By posiadaj\u0105cy m\u0119ki \u017cycia zako\u0144czy\u0142…<\/p>\n
Dzia\u0142anie<\/b>:<\/p>\n
Ostrza wysuwane<\/i>:
\n Dzia\u0142anie ostrzy zale\u017cy od trucizny.<\/p>\n
Ostrze w\u0142a\u015bciwe<\/i>:
\nTo ono w rzeczy samej skupia sw\u0105 uwag\u0119, cho\u0107 nikt w swej przewrotno\u015bci si\u0119 temu nie przyzna. Przekle\u0144stwo nim zawarte zmusza do kochania, najwi\u0119kszej mi\u0142o\u015bci, jakiej zdolne serce. W snach w\u0142a\u015bciciela si\u0119 jawi, pchaj\u0105c go ku post\u0119pkom (Wola, ST: 5), z dnia na dzien bardziej ku samodestrukcji (Wola, ST: 2). Zazdrosne niezwykle, ka\u017ce wszystko zostawi\u0107 (Wola, ST: 3 – tyczy si\u0119 ekwipunku, znajomo\u015bci i wszystkiego, co mo\u017cna okre\u015bli\u0107 mianem szerzej rozumianego posiadania), siebie jeno nie pozwalaj\u0105c opu\u015bci\u0107 (Wola, ST: 6).<\/p>\n
Po\u0142o\u017cenie<\/b>:<\/p>\n
Tam, gdzie jego ostatni w\u0142a\u015bciciel. Razem, p\u00f3ki czas si\u0119 nie dope\u0142ni…<\/p>\n
Przyk\u0142adowy posiadacz<\/b>:<\/p>\n
Ko\u0144 zar\u017ca\u0142 krwaw\u0105 pian\u0105 brukaj\u0105c bia\u0142e komnaty marmury. „Jak mog\u0142e\u015b z koniem?!”, krzykn\u0105\u0142 mnich srogi, „To\u017c to \u015bwi\u0105tynia!”. Mierzy\u0142 kosturem, chcia\u0142 wnet w strzemiona, by je\u017ad\u017aca pod\u0142ego nauczy\u0107 rozumu. Szybka ocena. Zd\u0105\u017c\u0119 wymierzy\u0107, b\u0142ysn\u0105\u0142 u\u015bmiechem lat swych do\u015bwiadcze\u0144. „Silnie wygl\u0105da. Mo\u017ce w \u017ca\u0142obie. Czer\u0144 ino i srebro. Wygl\u0105da mi szlachecko pier\u015bcie\u0144 ten na spodzie…” Srebrzysty blask rozora\u0142 mu gardziel. Nie zobaczy\u0142, kiedy…<\/p>\n
„To…niesamowite…”, zd\u0105\u017cy\u0142 wypowiedzie\u0107, ostatnim swym tchnieniem patrz\u0105c w ludzkie \u015blepia. Ludzkie? Mo\u017ce niegdy\u015b, lecz nie tymi czasy. Przekrwione brakiem snu, szale\u0144czym p\u0142omieniem wodzi\u0142y po kamieniach towarzysz\u0105c s\u0142owom…<\/p>\n
„M\u00f3wi\u0142e\u015b, \u017ce to tutaj. Tak mi powiedzia\u0142e\u015b. \u015ani\u0142em obietnic\u0119. \u015ani\u0142em wybawienie. \u015ani\u0142em wieczn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. \u015ani\u0142em… Tak, Syithe. Wiem, \u017ce to by\u0142 tylko sen…”.
\n<\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Z mi\u0142o\u015bci do broni…<\/p>\n","protected":false},"author":1174,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[14],"tags":[],"class_list":["post-737","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ekwipunek","et-doesnt-have-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/737","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1174"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=737"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/737\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=737"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=737"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=737"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}