{"id":679,"date":"2004-04-20T11:32:12","date_gmt":"2004-04-20T11:32:12","guid":{"rendered":"http:\/\/wiedzmin.rpg.pl\/strona\/?p=679"},"modified":"2004-04-20T11:32:12","modified_gmt":"2004-04-20T11:32:12","slug":"historia-cintry-1-ryk-lwicy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/historia-cintry-1-ryk-lwicy\/","title":{"rendered":"Historia Cintry #1: Ryk lwicy"},"content":{"rendered":"<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Proponuj\u0119 Wam materia\u0142 dotycz\u0105cy dziej\u00f3w Cintry za panowania Calanthe, kt\u00f3ry ma za zadanie poprawi\u0107 i rozszerzy\u0107 \u00f3w kr\u00f3tki akapit, kt\u00f3ry pojawi\u0142 si\u0119 na ten temat w trzecim Bia\u0142ym Wilku. Oto pierwsza cz\u0119\u015b\u0107, opisuj\u0105ca lata 1233-1239.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Gdy w roku 1233 maj\u0105c zaledwie 31 lat ostatnie tchnienie wyda\u0142 z siebie kr\u00f3l Dagorad, w\u015br\u00f3d cintryjskiej szlachty rodowej zapanowa\u0142a konsternacja. Prastara kr\u00f3lewska krew Cerbin\u00f3w i Coram\u00f3w przepad\u0142a &#8211; Dagorad nie zostawi\u0142 po sobie m\u0119skiego potomka, a jedynie pi\u0119tnastoletniego podlotka o imieniu Calanthe. Niekt\u00f3rzy do ostatniej chwili wierzyli w cudowne ozdrowienie m\u0142odego wszak jeszcze monarchy, jednak wi\u0119kszo\u015b\u0107 wielmo\u017cy tworz\u0105cych Rad\u0119 Kr\u00f3lewsk\u0105 ju\u017c od tygodni naradza\u0142a si\u0119 w sprawie sukcesji. Wraz ze zgonem kr\u00f3la rozgorza\u0142 za\u017carty sp\u00f3r o tron po Dagoradzie miedzy starymi rodami a dworem. Adalia, ksi\u0119\u017cna Mariboru, kr\u00f3lowa-matka, przewodzi\u0142a stronnictwu dworskiemu, kt\u00f3re chcia\u0142o osadzenia na tronie Calanthe i dlatego \u017c\u0105da\u0142o zniesienia praw dynastycznych zabraniaj\u0105cych wst\u0119powa\u0107 na tron kobietom. Wywo\u0142a\u0142o to sprzeciw Rady Kr\u00f3lewskiej, kt\u00f3ra na mocy starych praw mia\u0142a g\u0142os decyduj\u0105cy w czasie interregnum, nie tylko w imi\u0119 zasad, ale tak\u017ce z nie bezpodstawnej obawy, \u017ce matka b\u0119dzie kierowa\u0107 decyzjami nastoletniej c\u00f3rki. Dla nich jedynym rozwi\u0105zaniem by\u0142o znalezienie m\u0119\u017ca dla Calanthe, kt\u00f3ry wst\u0119puj\u0105c na tron zagwarantuje im poszanowanie ich przywilej\u00f3w.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Baronowie szczerze nienawidzili kr\u00f3lewskiej ma\u0142\u017conki widz\u0105c w niej temerskiego szpiega, czarownic\u0119, dziwk\u0119 i intrygantk\u0119, kt\u00f3ra chcia\u0142aby ograniczy\u0107 ich w\u0142adz\u0119. Co do ostatniego nie mylili si\u0119 z pewno\u015bci\u0105. Boj\u0105c si\u0119 jej posuni\u0119\u0107, postanowili j\u0105 zg\u0142adzi\u0107. Adalia przejrzawszy spisek zbieg\u0142a do swoich mariborskich w\u0142o\u015bci, sk\u0105d zabiega\u0142a o wsparcie swojego 'kuzyna&#8217; Medella, kr\u00f3la Temerii, dla sukcesji Calanthe. Dla temerskiego w\u0142adcy wojna sukcesyjna z Cintr\u0105 mog\u0142aby wyda\u0107 si\u0119 kusz\u0105ca, by\u0142aby bowiem okazj\u0105 do odzyskania ziem nad Jarug\u0105 utraconych podczas rebelii Falki. Medell maj\u0105c na g\u0142owie spory z Redani\u0105 i Aedirn nie chcia\u0142 jednak awantury z po\u0142udniowym s\u0105siadem i odmow\u0105 pomocy pogrzeba\u0142 ambicje Adalii. Wkr\u00f3tce sama Wr\u00f3\u017cka dokona\u0142a \u017cywota w nie wyja\u015bnionych okoliczno\u015bciach.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Stare rody cintryjskie dalekie by\u0142y jednak od uczucia triumfu. Na dworach P\u00f3\u0142nocy szeptano, \u017ce Dagorad i Adalia byli blisko spokrewnieni, a wi\u0119c Calanthe by\u0142a obci\u0105\u017cona incestem i tym samym stanowi\u0142a nie najlepsz\u0105 parti\u0119 dla kr\u00f3lewskich syn\u00f3w. Potencjalnych kandydat\u00f3w zniech\u0119ca\u0142a r\u00f3wnie\u017c pozycja i \u017c\u0105dania samej Rady Kr\u00f3lewskiej, kt\u00f3ra uniemo\u017cliwia\u0142a zdecydowane w\u0142adanie cintryjskim kr\u00f3lestwem. Mimo to poselstw z konterfektami przyby\u0142o ca\u0142kiem sporo, \u017cadna oferta maria\u017cu nie przynosi\u0142a jednak Cintrze, a zw\u0142aszcza jej szlachcie rodowej, spektakularnych korzy\u015bci.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Ostatecznie wielmo\u017ce postawili na ma\u0142\u017ce\u0144stwo Calanthe z synem w\u0142adcy odleg\u0142ego Ebbing, Roegnerem, gdzie niewygodne pog\u0142oski nie dotar\u0142y. Wydawa\u0142 si\u0119 im odpowiedni z dw\u00f3ch wzgl\u0119d\u00f3w. Po pierwsze Roegner pija\u0144stwo i \u0142owy przedk\u0142ada\u0142 nad sprawy wagi pa\u0144stwowej, co dawa\u0142o woln\u0105 r\u0119k\u0119 Radzie Kr\u00f3lewskiej. Po drugie ma\u0142\u017ce\u0144stwo to umacnia\u0142o wi\u0119zi Cintry z po\u0142o\u017conym najbardziej na po\u0142udnie pa\u0144stwem cywilizacji P\u00f3lnocy, b\u0119d\u0105cym wrotami handlu l\u0105dowego z Cesarstwem. Kovirski uk\u0142ad handlowy z Nilfgaardem zawarty w 1218 roku by\u0142 ciosem dla cintryjskiego monopolu na handel z Po\u0142udniem. Kupcy exeterscy odebrali chleb cintryjskim kolegom po fachu, a w konsekwencji tak\u017ce wysuszyli strumie\u0144 dochod\u00f3w z podatk\u00f3w i ce\u0142 wp\u0142ywaj\u0105cych do kr\u00f3lewskiego skarbca. Wi\u0105\u017c\u0105c Cintr\u0119 z Ebbing mo\u017cni mieli nadziej\u0119 na wyj\u015bcie z chudych lat znamiennych dla rz\u0105d\u00f3w Dagorada.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  W pierwszym roku panowania nowego kr\u00f3la wszystko wydawa\u0142o si\u0119 i\u015b\u0107 po my\u015bli baron\u00f3w. Roegner polowa\u0142 du\u017co z dala od stolicy, przez co rz\u0105dzi\u0142 ma\u0142o. Szybko te\u017c zadba\u0142 o ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 krwi kr\u00f3lewskiej. W 1234 po ci\u0119\u017ckim porodzie Calanthe wyda\u0142a na \u015bwiat c\u00f3rk\u0119, co szlachta rodowa powszechnie odebra\u0142a jako z\u0142e fatum b\u0105d\u017a przejaw kl\u0105twy rzuconej przez Adali\u0119. Co wi\u0119cej, prawdopodobne by\u0142o, \u017ce Calanthe wi\u0119cej dzieci ju\u017c mie\u0107 nie b\u0119dzie mog\u0142a, a praktyka kr\u00f3lewskiej \u0142o\u017cnicy nast\u0119pnych lat zdawa\u0142a si\u0119 to potwierdza\u0107. Rada zwr\u00f3ci\u0142a wi\u0119c swoje nadzieje ku infantce o imieniu Pavetta i zacz\u0119\u0142a rozgl\u0105da\u0107 si\u0119 dla niej za odpowiednim ma\u0142\u017conkiem.&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  <\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Mo\u017cnow\u0142adcy nie uwzgl\u0119dnili jednak istotnego czynnika &#8211; ambicji samej Calanthe. Gdy cz\u0142onkowie Rady przebywali w swoich w\u0142o\u015bciach Calanthe po cichu odbudowa\u0142a na dworze dawne stronnictwo swojej matki i de facto zacz\u0119\u0142a sprawowa\u0107 rz\u0105dy, najpierw poprzez naciski na m\u0119\u017ca, p\u00f3\u017aniej ju\u017c samodzielnie. By\u0142a to jednak w\u0142adza krucha, oparta jedynie na \u015brodowisku dworskim, siatce szpiegowskiej i cz\u0119\u015bciowo wojsku, bez poparcia szlacheckiego \u017cywio\u0142u. Mia\u0142o si\u0119 to jednak wkr\u00f3tce zmieni\u0107.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  W 1238 na dworze w Brugge szczeg\u00f3lnie gor\u0105cym tematem by\u0142o uzyskanie dla kr\u00f3lestwa &#8222;odwiecznej i naturalnej&#8221; granicy na Inie. Doradcy m\u0142odego w\u00f3wczas Venzlava, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych byli prowokatorzy Calanthe, rysowali przed pokojowym z natury monarch\u0105 wizj\u0119 niepowtarzalnej szansy, jak\u0105 daje obecna s\u0142abo\u015b\u0107 w\u0142adzy w Cintrze. Dowodzili, \u017ce prezydia w Dolnym Sodden s\u0105 s\u0142abo obsadzone i \u017ce je\u015bli brugge\u0144skie wojska b\u0119d\u0105 dzia\u0142a\u0107 szybko, pozostawi\u0105 swojego po\u0142udniowego s\u0105siada przed faktem dokonanym. Presja wewn\u0119trzna i nastroje prowojenne w Brugge narasta\u0142y, szlachta domaga\u0142a si\u0119 wyprawy. Venzlav pr\u00f3bowa\u0142 pozyska\u0107 sojusznik\u00f3w w Verden i Temerii, Ervyll nie mia\u0142 jednak zbyt wiele do zyskania, a Medell za du\u017co do stracenia, wi\u0119c obaj odm\u00f3wili wsparcia zbrojnego udzielaj\u0105c cichego poparcia politycznego. Obaj kr\u00f3lowie zgodnie uwa\u017cali, \u017ce starcie nie przyniesie rozstrzygni\u0119cia, za to wydatnie os\u0142abi walcz\u0105ce strony i tym samym wzmocni pozycj\u0119 ich w\u0142asnych kr\u00f3lestw. Grubo si\u0119 pomylili.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Venzlav w ko\u0144cu uleg\u0142 naciskom wewn\u0119trznym. Wczesn\u0105 wiosn\u0105 1239 wykorzysta\u0142 moment, w kt\u00f3rym kr\u00f3l Roegner i jego sodden\u015bki lennik kr\u00f3l Ekkehard polowali w d\u0105browach w okolicy Loc Moduirn i uderzy\u0142 wzd\u0142u\u017c Jarugi &#8211; w celu zdobycia przepraw promowych oraz dowodz\u0105c osobi\u015bcie poprowadzi\u0142 natarcie przez Turlough na rubie\u017c Vidort-Carcano &#8211; w celu zablokowania przepraw przez In\u0119 dla posi\u0142k\u00f3w z Armerii, Razwanu i Mayeny. Pierwsze zadanie posz\u0142o g\u0142adko, podjazdy przeprawi\u0142y si\u0119 nawet na cintryjski brzeg i puszcza\u0142y z dymem wioski w okolicach miasteczka Chociebu\u017c. Si\u0142y id\u0105ce na In\u0119 opasa\u0142y Vidort i przesz\u0142y z marszu do szturmu na Carcano. Wszystko zdawa\u0142o si\u0119 i\u015b\u0107 po my\u015bli brugge\u0144skich jastrz\u0119bi. W Cintrze za\u015b bito w dzwony na larum, a Calanthe pod nieobecno\u015b\u0107 m\u0119\u017ca osobi\u015bcie wezwa\u0142a do chwycenia za bro\u0144 i stan\u0119\u0142a na czele \u015bci\u0105gaj\u0105cego do stolicy rycerstwa.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Wtedy na wojska Venzlava jak grom z jasnego nieba spad\u0142o mia\u017cd\u017c\u0105ce, starannie przygotowane kontruderzenie zza Iny, kt\u00f3re odrzuci\u0142o oblegaj\u0105cych Vidort i Carcano nad Jarug\u0119 i zmusi\u0142o do przeprawy na lewy brzeg, blokuj\u0105c drog\u0119 odwrotu. Kr\u00f3l Brugge postanowi\u0142 si\u0119 umocni\u0107 w okolicach Chociebu\u017ca, przegrupowa\u0107 i stawi\u0107 czo\u0142a rycerstwu ci\u0105gni\u0119temu przeciw niemu przez Calanthe. Dzi\u0119ki zwyci\u0119stwu w polu rozerwa\u0142by kleszcze i przebi\u0142 si\u0119 na wysoko\u015b\u0107 Dillingen, sk\u0105d brugge\u0144ska flota mog\u0142aby go zabra\u0107 na rodzinny brzeg. Tote\u017c gdy pod koniec marca ujrza\u0142 od zachodu lazur i z\u0142oto cintryjskich proporc\u00f3w, ochoczo przyj\u0105\u0142 bitw\u0119. Jak wielu wtedy, on r\u00f3wnie\u017c nie docenia\u0142 cintryjskiej kr\u00f3lowej.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Jak przekazali naoczni \u015bwiadkowie, niespe\u0142na 21-letnia Calanthe wyg\u0142osiwszy p\u0142omienn\u0105 mow\u0119 osobi\u015bcie chwyci\u0142a lwi sztandar i poprowadzi\u0142a szale\u0144cz\u0105 szar\u017c\u0119 dw\u00f3ch tysi\u0119cy ci\u0119\u017ckozbrojnych rycerzy przeciwko zwartym szykom Venzlava. Furia uderzenia, kt\u00f3re rozszarpa\u0142o pierwsz\u0105 lini\u0119, z\u0142ama\u0142a morale brugge\u0144skiej piechoty. Sam Venzlav na czele wiernego rycerstwa pr\u00f3bowa\u0142 da\u0107 odp\u00f3r Cintryjczykom i zebra\u0107 uciekaj\u0105ce na wszystkie strony wojska. Gdy cintryjska szar\u017ca wytraci\u0142a impet i zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce pora\u017cka nie przes\u0105dzona, na pole bitwy dotar\u0142y pierwsze oddzia\u0142y zza Jarugi, kt\u00f3re zdo\u0142a\u0142y si\u0119 przebi\u0107 przez brugge\u0144sk\u0105 obron\u0119. Kocio\u0142 zosta\u0142 zamkni\u0119ty. To ju\u017c by\u0142 koniec.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Jeszcze tego samego dnia lekko ranna Calanthe zaprosi\u0142a pojmanego Venzlava do kr\u00f3lewskiego namiotu na rokowania. Opowiedzia\u0142a mu wtedy zapewne o jej si\u0142ach maszeruj\u0105cych z Sodden na Dillingen i Brugge oraz o koncentracji nad Wst\u0105\u017ck\u0105 w Drieschot wojsk Ervylla, kt\u00f3ry postanowi\u0142 wykorzysta\u0107 pora\u017ck\u0119 s\u0105siada. W tych okoliczno\u015bciach Venzlav przysta\u0142 na jej warunki pokoju bez szemrania. Warunek za\u015b by\u0142 w zasadzie jeden &#8211; ho\u0142d lenny. Nie Roegnerowi &#8211;  jej. Nast\u0119pnego dnia o \u015bwicie nieopodal pola bitwy pod Chociebu\u017cem Venzlav, kr\u00f3l Brugge, zachowuj\u0105c ca\u0142o\u015b\u0107 ziem i wszystkie tytu\u0142y, z\u0142o\u017cy\u0142 Calanthe przysi\u0119g\u0119 wasaln\u0105.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  By\u0142 to jednak dopiero pocz\u0105tek wielkiego zwyci\u0119stwa Calanthe. Zyska\u0142a uwielbienie rycerstwa, kt\u00f3re ochrzci\u0142o j\u0105 Lwic\u0105 z Cintry. Gdy tryumfalnie powr\u00f3ci\u0142a do stolicy, jej mieszka\u0144cy przywitali j\u0105 deszczem kwiat\u00f3w wiwatuj\u0105c bez ko\u0144ca na cze\u015b\u0107 swojej monarchini. Imi\u0119 kr\u00f3la Roegnera pada\u0142o tylko z ust op\u0142aconych pochlebc\u00f3w. Cz\u0142onkowie Rady Kr\u00f3lewskiej spod zaci\u015bni\u0119tych warg r\u00f3wnie\u017c do\u0142\u0105czyli swoje wiwaty na cze\u015b\u0107 cintryjskiej lwicy. Wiedzieli, \u017ce nast\u0105pi\u0105 zmiany, kt\u00f3re ogranicz\u0105 ich pozycj\u0119, byli jednak bezsilni wobec masowego uwielbienia dla kr\u00f3lowej.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Calanthe umocni\u0142a w\u0142adz\u0119: zepchn\u0119\u0142a Roegnera do roli kr\u00f3la-ma\u0142\u017conka, zapewni\u0142a sobie wierno\u015b\u0107 i szacunek rycerstwa, wkr\u00f3tce tak\u017ce pozbawi\u0142a stare rody wp\u0142ywu na rz\u0105dzenie krajem. R\u00f3wnie wiele osi\u0105gn\u0119\u0142a tym jednym zwyci\u0119stwem za granic\u0105: umocni\u0142a swoj\u0105 obecno\u015b\u0107 na prawym brzegu Jarugi, umo\u017cliwi\u0142a kontrol\u0119 wi\u0119kszo\u015bci transportu na rzece, a przede wszystkim pokaza\u0142a s\u0105siadom swoj\u0105 si\u0142\u0119.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;  Los chcia\u0142, \u017ce w dniu tryumfu pojawi\u0142 si\u0119 zwiastun przysz\u0142ej kl\u0119ski. Do podsto\u0142ecznego portu zawin\u0105\u0142 wieczorem po paradzie statek z pos\u0142em z Ebbing. Jeszcze tej samej nocy pose\u0142 relacjonowa\u0142 Calanthe wydarzenia w kraju rodzinnym jej m\u0119\u017ca. Cesarz Torres&#8230; stutysi\u0119czna armia nilfgaardzka&#8230; Ebbing w ogniu&#8230; Frundsberg i Salm pad\u0142y&#8230; nie zosta\u0142 kamie\u0144 na kamieniu&#8230; Kr\u00f3lowa przeczuwa\u0142a, \u017ce to dopiero pocz\u0105tek.<br \/>\n&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;<br \/>\nCDN<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>historia<\/p>\n","protected":false},"author":84,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[12],"tags":[],"class_list":["post-679","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-o-swiecie","et-doesnt-have-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/679","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/users\/84"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=679"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/679\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=679"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=679"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=679"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}