Jestem stary niczym najstarsze drzewa z brokilo\u0144skiej puszczy. Wiele widzia\u0142em, wiele pami\u0119tam, me \u017cycie to pasmo cierpienia. Uwa\u017caj\u0105 mnie za potwora – krwio\u017cercz\u0105 besti\u0119 czyhaj\u0105c\u0105 na cudze \u017cycie. Jak\u017ce mam im wyja\u015bni\u0107, \u017ce jest inaczej? Nied\u0142ugo pewnie umr\u0119, opuszcz\u0119 pad\u00f3\u0142 tego \u015bwiata i zostan\u0119 zapomniany. Mo\u017ce tylko w legendach m\u00f3wi\u0107 si\u0119 b\u0119dzie o W\u0142adcy Korzeni, potworze z las\u00f3w.
\nUrodzi\u0142em si\u0119 gdzie\u015b na p\u00f3\u0142nocy, nie pami\u0119tam rodzic\u00f3w. Mo\u017ce byli to biedni wie\u015bniacy, kt\u00f3rzy ch\u0119tnie sprzedali bachora za gar\u015b\u0107 miedziak\u00f3w? Tego nie wiem i nigdy nie b\u0119dzie mi dane si\u0119 dowiedzie\u0107. Moje pierwsze wspomnienia dotycz\u0105 owej ponurej twierdzy Kaer Morhen, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 moim domem.
\nWiem co pomy\u015bla\u0142e\u015b – \u017ce jestem wied\u017aminem, mutantem, odmie\u0144cem – i masz racj\u0119, ale niezupe\u0142nie. Nie przeszed\u0142em pomy\u015blnie Pr\u00f3by Trawy – moje cia\u0142o odrzuci\u0142o eliksiry i sta\u0142em si\u0119 taki jakim mnie widzicie – zielonkawa sk\u00f3ra i w\u0142osy, to tylko zewn\u0119trzne objawy zmian, jakie si\u0119 we mnie dokona\u0142y. Moje oczy… tak, to r\u00f3wnie\u017c nie powiod\u0142o si\u0119 m\u0119drcom z Kaer Morhen, kt\u00f3rych przeklinam od tamtego dnia, kiedy na zawsze zapad\u0142y dla mnie ciemno\u015bci.
\nCzasem jednak co\u015b widz\u0119 – cienie os\u00f3b, kt\u00f3re przewin\u0119\u0142y si\u0119 przez moje \u017cycie lub zdarze\u0144 z przysz\u0142o\u015bci. Jak zag\u0142ada Cintry – na rok przedtem przed moimi oczami gorza\u0142 ogie\u0144.
\nMam r\u00f3wnie\u017c pewne zdolno\u015bci, wobec kt\u00f3rych Znaki Wied\u017ami\u0144skie s\u0105 jak ulotna mg\u0142a niewarta uwagi. Potrafi\u0119 zmienia\u0107 umys\u0142y ludzi, wp\u0142ywa\u0107 na nich i kierowa\u0107 ich krokami. Ale to boli, czasem d\u0142ugo choruj\u0119 od u\u017cywania mojego daru-przekle\u0144stwa, le\u017c\u0119 bezbronny w gor\u0105czce i b\u0142agam bog\u00f3w, w kt\u00f3rych istnienie nie wierz\u0119, by nikt nie odnalaz\u0142 mojej kryj\u00f3wki.
\nZem\u015bci\u0142em si\u0119 za moje przekl\u0119te \u017cycie na tych, kt\u00f3rzy mi je dali. My\u015blicie, \u017ce dlaczego zniszczono Kaer Morhen? Kto poprowadzi\u0142 ludzi na niezdobyte dotychczas mury? Kto?
\nBy\u0142em tam. S\u0142ysza\u0142em krzyki wywlekanych na dziedziniec wied\u017amin\u00f3w, czu\u0142em zapach ich krwi. Zemsta nie by\u0142a jednak s\u0142odka – d\u0142ugo p\u0142aka\u0142em po tamtym dniu, \u017ca\u0142uj\u0105c pochopnego czynu.
\nTeraz jestem ju\u017c stary. Wied\u017amini zapomnieli o mnie. Ukrywam si\u0119 w lasach i przygl\u0105dam pracy ludzi, czasem odwa\u017cam si\u0119 u\u017cy\u0107 mego daru. My\u015blisz, \u017ce s\u0142ucha\u0142by\u015b tak pokornie, gdybym nie zajrza\u0142 do twego umys\u0142u i nie zmieni\u0142 tego i owego? Tak! Nie patrz na mnie z przera\u017ceniem, sam m\u00f3g\u0142by\u015b si\u0119 sta\u0107 kim\u015b takim jak ja, gdyby twoi rodzice przekazali ci\u0119 wied\u017aminom. Nie patrz na mnie z przera\u017ceniem.<\/i><\/p>\n
W\u0141ADCA KORZENI<\/b><\/p>\n
W\u0142adca Korzeni jest starym, przygi\u0119tym do ziemi cz\u0142owiekiem. Jego d\u0142ugie w\u0142osy maj\u0105 zielonkawy odcie\u0144 – podobnie jak sk\u00f3ra – i opadaj\u0105 falami na ramiona. Niewidz\u0105ce oczy wygl\u0105daj\u0105 niczym dwa czarne kryszta\u0142y wtopione w oczodo\u0142y, za\u015b twarz pokrywa g\u0119sta siatka starych blizn i zmarszczek. Mieszka w lesie, pod korzeniami powalonego piorunem d\u0119bu.
\nNie zna rodzic\u00f3w. Ostatnie co pami\u0119ta to pobyt w Kaer Morhen, gdzie szkolono go na wied\u017amina. Straszliwe przemiany, jakim poddano cia\u0142o ch\u0142opca, nie powiod\u0142y si\u0119 – sta\u0142 si\u0119 \u015blepcem i odmie\u0144cem. Pa\u0142aj\u0105c nienawi\u015bci\u0105 do wied\u017amin\u00f3w uciek\u0142 z twierdzy. Przez pierwsze lata tu\u0142a\u0142 si\u0119 po \u015bwiecie i tylko umiej\u0119tno\u015b\u0107 kierowania ludzkimi umys\u0142ami, umo\u017cliwi\u0142a mu przetrwanie. Jednocze\u015bnie narasta\u0142a w nim ch\u0119\u0107 zemsty na mistrzach z Kaer Morhen.
\nGdy jego zdolno\u015bci uros\u0142y, zacz\u0105\u0142 sia\u0107 w ludzkich umys\u0142ach nienawi\u015b\u0107, co zaowocowa\u0142o atakiem na wied\u017ami\u0144skie siedliszcze. \u017ba\u0142uj\u0105c tego czynu W\u0142adca Korzeni zaszy\u0142 si\u0119 w lasach, zacz\u0105\u0142 \u017cy\u0107 w harmonii z przyrod\u0105 i tak up\u0142ywa\u0142y d\u0142ugie lata.
\nTeraz jest ju\u017c stary. Ledwie starcza mu si\u0142, by zdoby\u0107 po\u017cywienie, rzadko opuszcza schronienie u korzeni drzewa. Miejscowi czasem zasi\u0119gaj\u0105 u niego rad i p\u0142ac\u0105 w naturze za przepowiednie i widzenia.<\/p>\n
GAR\u015a\u0106 POMYS\u0141\u00d3W<\/b><\/p>\n
To by\u0142a upiorna noc. Wiatr szala\u0142 w koronach drzew, strugi deszczu la\u0142y si\u0119 z szarego nieba, pot\u0119pie\u0144cze krzyki Dzikiego Gonu s\u0142ycha\u0107 by\u0142o od Koviru a\u017c po Kaedwen. Ludzie kulili si\u0119 w domach, my\u015bli kieruj\u0105c ku bogom. Nikt nie by\u0142 na tyle szalony, by wypuszcza\u0107 si\u0119 w podr\u00f3\u017c takiej nocy. A jednak znale\u017ali si\u0119 \u015bmia\u0142kowie, kt\u00f3rzy rzucili wyzwanie \u017cywio\u0142om. Istoty dla kt\u00f3rych nie straszna by\u0142a ulewa, ani miotaj\u0105cy ga\u0142\u0119ziami wiatr.<\/i><\/p>\n
Do twojej inwencji, Bajarzu, nale\u017cy, by to w\u0142a\u015bnie dru\u017cyna graczy znalaz\u0142a si\u0119 na owej drodze. Przed jad\u0105cym z przodu bohaterem wyjdzie nagle na trakt W\u0142adca Korzeni, a wierzchowiec bohatera – jakby przymuszony do tego rozkazem – zatrzyma si\u0119 tu\u017c przed nieznajomym.
\nW\u0142adca Korzeni wywieszczy bohaterowi nieszcz\u0119\u015bcie (\u015bmier\u0107 bliskiej osoby, ci\u0119\u017ck\u0105 ran\u0119) i zniknie w le\u015bnych ost\u0119pach. Gdy gracze popytaj\u0105 w pobliskiej wiosce, mog\u0105 si\u0119 dowiedzie\u0107 o pustelniku-odmie\u0144cu mieszkaj\u0105cym w puszczy, na nic si\u0119 jednak zdaj\u0105 pr\u00f3by jego odnalezienia. A przepowiednie W\u0142adcy Korzeni spe\u0142niaj\u0105 si\u0119 zawsze.<\/p>\n
– Wi\u0119c jeste\u015bcie wied\u017aminem, panie? W\u0142a\u015bnie szukali\u015bmy kogo\u015b takiego. Straszliwe monstrum zal\u0119g\u0142o si\u0119 w naszych lasach i ludzi z\u017cera. Tak. Uzbierali\u015bmy troch\u0119 grosza.<\/i><\/p>\n
Je\u015bli w dru\u017cynie jest wied\u017amin, mog\u0105 otrzyma\u0107 zlecenie zabicia „strasznego potwora”, kt\u00f3ry oka\u017ce si\u0119 W\u0142adc\u0105 Korzeni. Mo\u017cesz wple\u015b\u0107 ten motyw w wi\u0119ksz\u0105 przygod\u0119 – powodem \u015bmierci mieszka\u0144c\u00f3w wioski mo\u017ce by\u0107 grasuj\u0105ca w okolicy banda lub potw\u00f3r – W\u0142adca Korzeni mo\u017ce wspom\u00f3c graczy w walce z nim, o ile wys\u0142uchaj\u0105 go i uwierz\u0105, \u017ce to nie on jest sprawc\u0105 tych zdarze\u0144.<\/p>\n
Wiecz\u00f3r ju\u017c by\u0142, w gospodzie zabawa toczy\u0142a si\u0119 w najlepsze, gdy nagle drzwi otwar\u0142y si\u0119 na o\u015bcie\u017c i do stali wpad\u0142 W\u0142adek, syn m\u0142ynarza.
\n– Chod\u017ata wszyscy! Jaki\u015b odmieniec z lasu przylaz\u0142.<\/i><\/p>\n
Umieraj\u0105cy W\u0142adca Korzeni przybywa do wioski. Dr\u0119czony wizjami miota si\u0119 na \u015brodku ulicy i wykrzykuje straszliwe wr\u00f3\u017cby. Jego czarne oczy b\u0142yskaj\u0105 w blasku zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. Przepowiednie W\u0142adcy Korzeni mog\u0105 dotkn\u0105\u0107 bezpo\u015brednio dru\u017cyny, gracze mog\u0105 spr\u00f3bowa\u0107 dociec przyczyny \u015bmierci odmie\u0144ca. W\u0142adc\u0119 Korzeni mogli rani\u0107 np. wrogowie dru\u017cyny, kt\u00f3rzy natkn\u0119li si\u0119 na niego podczas po\u015bcigu.<\/p>\n
ZAKO\u0143CZENIE<\/b><\/p>\n
W lasach tych natkn\u0105\u0107 si\u0119 mo\u017cna na grot\u0119 pod korzeniami z\u0142amanego d\u0119bu. Ludzie prawi\u0105, \u017ce zamieszkiwa\u0142 j\u0105 onegdaj potw\u00f3r jakowy\u015b i \u017ce kl\u0105twa wisi na tym miejscem. Gdyby kto\u015b zajrza\u0142 do \u015brodka, ujrza\u0142by stary, pokryty rdz\u0105 wisiorek w kszta\u0142cie wilka.<\/i><\/p>\n
Artyku\u0142 ukaza\u0142 si\u0119 wcze\u015bniej w Inkluzie 42.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
bohater niezale\u017cny<\/p>\n","protected":false},"author":795,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-596","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bohaterowie","et-doesnt-have-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/596","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/users\/795"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=596"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/596\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=596"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=596"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=596"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}