Smokmisja, czyli Powr\u00f3t Lisa i Skali I rzeczywi\u015bcie, po chwili min\u0119li tablic\u0119 z napisem <\/span>ZEROKANIA WITA<\/span>! Pod spodem, ma\u0142ymi literami, napisane by\u0142o: „Je\u017celi w pobli\u017cu nie ma stra\u017cniczki, poczekaj i przygotuj paszport”. Nasi bohaterowie naturalnie zlekcewa\u017cyli monity, a Lis doda\u0142, \u017ce „zwariowa\u0142y, bo dawno ch\u0142opa nie mia\u0142y”. –\tA kto m\u00f3wi\u0142, \u017ce \u017cycie bohatera jest proste? odpar\u0142 Lis na uwag\u0119 elfki dotycz\u0105c\u0105 zbli\u017caj\u0105cych si\u0119 k\u0142opot\u00f3w. I, zaiste, po chwili dojrzeli ziele\u0144 mundur\u00f3w opinaj\u0105cych pulchne kszta\u0142ty przysadzistych dziewoj. Na klapach czerwienia\u0142y literki SG, a na wypolerowanych pasach b\u0142yska\u0142 napis „Smok mit Uns”. C\u00f3\u017c by\u0142o robi\u0107? Wypatruj\u0105c smoka ruszyli z Zerokankami. –\tTam bij\u0105 Lisa! krzykn\u0119\u0142a Skali i pobieg\u0142a w kierunku twierdzy. <\/p>\n Ryba pogna\u0142 za elfk\u0105, w\u015bciekle wymachuj\u0105c dowodem osobistym, stwierdzaj\u0105cym, i\u017c „Rybulozo-1,5-Dwufosforan jest prawdziwym, z\u0142otym smokiem z ojca smoka i matki oszluzga”. Naturalnie stra\u017ce nie zatrzyma\u0142y elfki, kt\u00f3ra z impetem pocisku z balisty wbieg\u0142a, wiedziona nieomylnym instynktem, do sali, w kt\u00f3rej pr\u00f3bowano podda\u0107 Mouldera narkozie. Trzy pulchne Zerokanki usi\u0142owa\u0142y wyt\u0142umaczy\u0107 Lisowi, \u017ce tak b\u0119dzie lepiej i, \u017ce powinien przesta\u0107 si\u0119 wierci\u0107 oraz krytykowa\u0107 metod\u0119 nie poznawszy jej efektu. Potem, gdy w przytulnym domku Ryby raczyli si\u0119 winem, a Lis piwem, bo wina i mleka nie trawi\u0142, nasi bohaterowie zrozumieli czemu, a w\u0142a\u015bciwie komu Lis zawdzi\u0119cza uwolnienie. Ryba nie doko\u0144czy\u0142, albowiem Lis w ko\u0144cu wyj\u0105\u0142 miecz zza pasa… Przysz\u0142o\u015b\u0107, ju\u017c bez d\u0142ug\u00f3w, za to z du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 gotowizny, rysowa\u0142a si\u0119 r\u00f3\u017cowo. A Moulder by\u0142 pewien, \u017ce kobiety w zielonym b\u0119dzie omija\u0142 szerokim \u0142ukiem.<\/p>\n <\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Maro kontratakuje<\/p>\n","protected":false},"author":16,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[42],"tags":[],"class_list":["post-152","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-humor","et-doesnt-have-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/152","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/users\/16"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=152"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/152\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=152"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=152"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=152"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n<\/P>
\n<\/span>
\nS\u0142o\u0144ce niemi\u0142osiernie pali\u0142o piaski pustyni, po kt\u00f3rych mozolnie porusza\u0142y si\u0119 ruchami Browna dwa punkciki…
\n–\tZobacz, dwa punkciki! krzykn\u0105\u0142 Lis os\u0142aniaj\u0105c oczy od s\u0142o\u0144ca.
\n–\tO rany, ja nie mog\u0119, dwa prawdziwe, matematyczne punkciki! zapiszcza\u0142a elfka.
\n–\tZnaczy si\u0119: jest z nami niedobrze. rzek\u0142 ponuro Moulder To fatamorgana. Spogl\u0105damy poprzez zas\u0142on\u0119 rzeczywisto\u015bci prosto w matematyczny konstrukt tego \u015bwiata… mamrota\u0142 p\u00f3\u0142przytomny z gor\u0105ca Lis.
\n–\tPogi\u0119\u0142o ci\u0119, to nie fatamorgana. To znaczy, \u017ce jeste\u015bmy blisko celu. M\u00f3j sz\u00f3sty zmys\u0142 m\u00f3wi mi to.<\/p>\n
\nLis i Skali znale\u017ali si\u0119 tu nieprzypadkowo. Zerokania, jak wiadomo by\u0142a najlepszym miejscem, je\u015bli si\u0119 szuka\u0142o smoka. Rzadki ten towar by\u0142 wyj\u0105tkowo cenny, a nasi bohaterowie narobili sobie d\u0142ug\u00f3w i pilnie potrzebowali got\u00f3wki. Lis zarz\u0105dzi\u0142 wi\u0119c wypraw\u0119 w to jak\u017ce nieprzychylne i nieludzki miejsce: wysuszon\u0105 na wi\u00f3r, dzik\u0105 i feministyczn\u0105 Zerokani\u0119…<\/p>\n
\nCo\u015b kurzy\u0142o si\u0119 na horyzoncie.
\n–\tSmok? spyta\u0142 Moulder z nadziej\u0105.
\n–\tGorzej. rzek\u0142a sokolooka Skali. To miejscowa stra\u017c graniczna. Ostre babki.<\/p>\n
\n–\tAusweiss, bitte! krzykn\u0119\u0142a najwy\u017csza do elfki lekcewa\u017c\u0105c Lisa.
\n–\tZnasz zeroka\u0144ski? szepn\u0119\u0142a Skali
\n–\tNie. I nie moja strata. Niech si\u0119 ucz\u0105! rzek\u0142 Lis z wy\u017cszo\u015bci\u0105, gdy\u017c uwa\u017ca\u0142 Wsp\u00f3lny za j\u0119zyk wynaleziony przez Riv\u00f3w. By\u0142 Rivem.
\nZerokanki naradzi\u0142y si\u0119 szybko.
\n–\tWir mussen skonfiskowa\u0107 twoja baga\u017c. Na kwarantanna. rzek\u0142a najwy\u017csza kalecz\u0105c Wsp\u00f3lny i wskazuj\u0105c Lisa.
\n–\tCo? Ja? Baga\u017c? protestowa\u0142 Lis.
\n–\tTo chyba jaka\u015b pomy\u0142ka… pr\u00f3bowa\u0142a t\u0142umaczy\u0107 Skali.
\n–\tWir nie robi\u0107 pomy\u0142ka. u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Zerokanka. Wy i\u015b\u0107 z nami do stolica, tam by\u0107 sk\u0142ad celny, a ty p\u0142aci\u0107, siostro. doda\u0142a z\u0142o\u015bliwie.
\n–\tNie\u017ale\u015bcie nas urz\u0105dzi\u0142y, siostry. mrukn\u0105\u0142 Lis.<\/p>\n
\nWkr\u00f3tce dotarli do oazy. Widok by\u0142 niesamowity: setki ch\u0142opa uprawia\u0142o ziemi\u0119, me\u0142\u0142o ziarna, haftowa\u0142o i szy\u0142o, a tak\u017ce malowa\u0142o paznokcie i ogl\u0105da\u0142o ckliwe telenowele.
\n–\tC\u00f3\u017c za zdziczenie obyczaj\u00f3w! prychn\u0105\u0142 Lis.
\n–\tCicho by\u0107! zakl\u0119\u0142a Zerokanka.
\n–\tA gdzie wasi uczeni, dyplomaci, dow\u00f3dcy, genera\u0142owie… Taki Dijkstra, to my\u015blisz, \u017ce co?!
\n–\tDijkstra? Dijkstra by\u0142a kobiet\u0105. Imi\u0119 ko\u0144czy si\u0119 na „a”. wyja\u015bni\u0142a cierpliwie ni\u017csza i milsza nieco Zerokanka.
\n–\tA Faoiltiarna? spyta\u0142 Lis nie zauwa\u017caj\u0105c, \u017ce imi\u0119 elfa te\u017c ko\u0144czy si\u0119 na „a”. A Milva te\u017c?
\n–\tTesh. odpar\u0142a najni\u017csza, t\u0142u\u015bciutka Zerokanka z gobli\u0144skim dredem, przypominaj\u0105ca kurczaka w mundurze.
\nLis pogr\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 w rozpaczy. Na nic zda\u0142y si\u0119 protesty Skali, przekle\u0144stwa Lisa i gro\u017aby, \u017ce „maj\u0105 wysoko postawionych przyjaci\u00f3\u0142 w Kaer Morhen”. Mouldera zamkni\u0119to w sto\u0142ecznym wi\u0119zieniu, a Skali kazano zap\u0142aci\u0107 pot\u0119\u017cn\u0105 kar\u0119 za samowolny wjazd na teren Zerokanii.
\nElfka, po raz pierwszy w \u017cyciu, zosta\u0142a sama jak palec na t\u0142ocznej ulicy, w nieznanym mie\u015bcie, gdzie nikt, nawet najbli\u017csza grupka grubych facet\u00f3w skacz\u0105cych w gum\u0119, nie zdawa\u0142 si\u0119 interesowa\u0107 jej losem. I w tym tragicznym momencie, kto\u015b zagadn\u0105\u0142 j\u0105 spokojnym i powa\u017cnym tonem:
\n–\tWitaj Skali.
\nSkali obejrza\u0142a si\u0119 by ujrze\u0107 wysokiego, jasnow\u0142osego m\u0119\u017cczyzn\u0119. By\u0142 inny ni\u017c otaczaj\u0105ce ich t\u0142umy: nie mia\u0142 makija\u017cu, ani nawet torebki.
\n–\tE… odpar\u0142a elokwentnie Skali, co wyra\u017ca\u0142o jej wielk\u0105 rado\u015b\u0107 ze spotkania z kim\u015b, co prawda nieznajomym, ale znaj\u0105cym jej imi\u0119, a do tego przystojnym i m\u0119skim jak si\u0119 patrzy.
\n–\tJestem Rybulozo-1,5-Dwufosforan, ale znajomi m\u00f3wi\u0105 mi Ryba. S\u0142ysza\u0142em, \u017ce masz k\u0142opoty…
\n–\tNo, tak… westchn\u0119\u0142a Skali Lis i ja…
\n–\tWiem rzek\u0142 troskliwie Ryba wr\u0119czaj\u0105c jej koronkow\u0105 chusteczk\u0119.
\nElfka spojrza\u0142a na ni\u0105 zdziwiona.
\n–\tS\u0142ysza\u0142em, \u017ce cierpisz na nie\u017cyt noska. rzek\u0142 niemal czule Ryba.
\n–\tPlotki. mrukn\u0119\u0142a Skali. Paskudne plotki.
\n–\tChod\u017amy do mnie, porozmawiamy o uwolnieniu Lisa i poka\u017c\u0119 ci moj\u0105 kolekcj\u0119 owiec wypchanych siark\u0105.
\nSkali pomy\u015bla\u0142a, \u017ce jest to do\u015b\u0107 ordynarny podryw ale, z drugiej strony, nikt j\u0105 jeszcze na wypchan\u0105 owc\u0119 nie podrywa\u0142. Poszli.<\/p>\n
\n–\tCzyli przyjechali\u015bcie tu na smoka, tak? spyta\u0142 Ryba, gdy w ko\u0144cu, po jakich\u015b trzech godzinach, elfka sko\u0144czy\u0142a opowiada\u0107 jak pozna\u0142a Lisa, dlaczego z nim jest i przez co wsp\u00f3lnie przeszli.
\n–\tTak… Lis m\u00f3wi\u0142, \u017ce taki smok, to ho, ho i, \u017ce ob\u0142owimy si\u0119 na jakie\u015b dwa lata, chyba, \u017ce dorw\u0105 si\u0119 do nas novigradzcy poborcy podatk\u00f3w, takie syny! Skali zme\u0142\u0142a w ustach przekle\u0144stwo.
\nRyba zacz\u0105\u0142 przechadza\u0107 si\u0119 po pokoju.
\n–\tAle w ko\u0144cu smoki s\u0105 inteligentne, m\u0105dre, tw\u00f3rcze, \u015bliczne, sympatyczne, przystojne zatrzyma\u0142 si\u0119 i spojrza\u0142 w lustro, zreszt\u0105 jedno z wielu niekt\u00f3re nawet bardzo. I \u015bwietnie si\u0119 rozumiej\u0105 z elfami. Naprawd\u0119!
\n–\tCo ty nie powiesz zdziwi\u0142a si\u0119 Skali Lis m\u00f3wi\u0142, \u017ce…
\n–\tLis to brutal i nieokrzesany barbarzy\u0144ca. \u017cachn\u0105\u0142 si\u0119 Ryba. Ty potrzebujesz kogo\u015b innego, bardziej subtelnego, wyrafinowanego… A ja… Ja jestem wolnego stanu. doda\u0142 mrugaj\u0105c okiem.
\nSkali rozejrza\u0142a si\u0119 po komnacie i jej zawarto\u015bci, a obliczywszy roczny przych\u00f3d Ryby na jakie\u015b dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy koron novigradzkich, rzek\u0142a:
\n–\tRzeczywi\u015bcie, jeste\u015b bardziej wyrafinowany ni\u017c Lis. I to jakie\u015b dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy razy. Ale wiesz, najpierw powinni\u015bmy go uwolni\u0107 i o wszystkim mu powiedzie\u0107, nie uwa\u017casz?
\n–\tJa zawsze uwa\u017cam. rzek\u0142 z powag\u0105 Ryba. Masz racj\u0119, u\u017cyj\u0119 moich znajomo\u015bci i uwolni\u0119 Lisa. Chod\u017amy zatem.<\/p>\n
\nLis tymczasem pr\u00f3bowa\u0142 przekona\u0107 uwi\u0119zionych razem z nim m\u0119\u017cczyzn do wsp\u00f3lnego oporu przeciwko \u017ce\u0144skiej supremacji i za\u0142o\u017cenia Ligi M\u0119\u017cczyzn. „Liga broni, liga radzi, liga nigdy ci\u0119 nie zdradzi”. Napisa\u0142 ju\u017c wst\u0119p do statutu, kt\u00f3ry przyznawa\u0142 mu decyduj\u0105cy g\u0142os w ka\u017cdej sprawie i 50 procent ewentualnych \u0142up\u00f3w.
\nNiestety, towarzysze niedoli wykazywali zadziwiaj\u0105c\u0105 apati\u0119 i odsuwali si\u0119 od niego oddaj\u0105c si\u0119 szyde\u0142kowaniu i pochlipywaniu po k\u0105tach nad swym nieszcz\u0119\u015bciem.
\nW tej sytuacji Lis postanowi\u0142 po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 planowaniu ucieczki: przy pomocy \u0142y\u017cki wykopa\u0142 ju\u017c 5 centymetrowy podkop i uzna\u0142, \u017ce jak na pierwszy dzie\u0144 niewoli, to ju\u017c co\u015b.
\n–\tWo ist Moulder! krzykn\u0119\u0142a stra\u017cniczka wi\u0119zienna.
\nMoulder udawa\u0142, \u017ce uczy si\u0119 szyde\u0142kowa\u0107, zosta\u0142 jednak brutalnie oderwany od rob\u00f3tki i wyci\u0105gni\u0119ty z celi.
\n–\tPrzes\u0142uchanie? spyta\u0142 dzielnie Lis.
\n–\tNein u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 z\u0142owieszczo puszysta Zerokanka w mundurze oprawcy z dwoma b\u0142yskawicami na ko\u0142nierzyku wir robi\u0107 die Operation. Ty by\u0107 kobieta…
\n–\tAaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! krzyk odbi\u0142 si\u0119 \u017ca\u0142osnym echem od kamiennych \u015bcian twierdzy, zwielokrotni\u0142 po\u015br\u00f3d niezliczonych korytarzy, a\u017c dolecia\u0142, niczym tsunami do…<\/p>\n
\n–\tLis! krzykn\u0119\u0142a Skali wbiegaj\u0105c do komnaty Co\u015bcie mu zrobi\u0142y… siostry?! zapyta\u0142a z\u0142owrogo, wyjmuj\u0105c top\u00f3r.
\nZerokanki przyj\u0119\u0142y postaw\u0119 obronn\u0105 zas\u0142aniaj\u0105c si\u0119 Lisem le\u017c\u0105cym na stole operacyjnym.
\n–\tSkali, dobrze, \u017ce jeste\u015b… mamrota\u0142 Lis na wp\u00f3\u0142 odurzony \u015brodkami nasennymi.
\n–\tSpokojnie, spokojnie… rzek\u0142 zdyszany nieco Ryba wpadaj\u0105c do sali. ja to wyja\u015bni\u0119. Rekwiruj\u0119 tego samca.
\n–\tJeshtsche moment a on by\u0107 kobieta warkn\u0119\u0142a rumiana Zerokanka z dredem Ale c\u00f3sh, Ryba rozkaza\u0107, a ordnung muss sein. <\/p>\n
\n–\tMasz niez\u0142e znajomo\u015bci, Ryba. rzek\u0142 nieco podejrzliwie Lis. Ale wygl\u0105dasz mi na faceta.
\n–\tWidzisz, Lis zacz\u0105\u0142 z wy\u017cszo\u015bci\u0105 Ryba ja mam tu specjalne prawa, bo jestem…
\n–\tSmokiem! elfka domy\u015bli\u0142a si\u0119 jak zwykle b\u0142yskawicznie.
\n–\tTak. Nie chwal\u0105c si\u0119 jestem.
\n–\tNo to jeste\u015bmy w domu. ucieszy\u0142 si\u0119 Lis si\u0119gaj\u0105c za pas.
\n–\tWidzisz Moulder kontynuowa\u0142 Ryba nie zauwa\u017caj\u0105c poczyna\u0144 Lisa my, to znaczy ja i Skali, chcemy ci co\u015b powiedzie\u0107.
\nRyba spojrza\u0142 na Skali, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie krztusi\u0142a si\u0119 winem, po dokonaniu tak niezwyk\u0142ego odkrycia, co czyni\u0142o j\u0105 niezdatn\u0105 do rozmowy.
\n–\tChcesz mi powiedzie\u0107, \u017ce ty i Skali? zacz\u0105\u0142 z niedowierzaniem Lis. Ona ze smokiem? Z potworem?
\n–\t\u0179le na to patrzysz, Lis. My smoki, jeste\u015bmy cywilizowane, inteligentne, czu\u0142e i subtelne jak ma\u0142o kto. Przecie\u017c uratowa\u0142em ci\u0119 z r\u0105k tych bab, nie widzisz? Smoki to nie potwory: to istoty wy\u017csze, pe\u0142ne mistycyzmu, boskiego \u015bwiat\u0142a i …<\/p>\n
\nP\u00f3\u017aniej, gdy w domowym zaciszu po wielokro\u0107 wspominali to zdarzenie, Lis lubi\u0142 wraca\u0107 szczeg\u00f3lnie do momentu sk\u00f3rowania.
\n–\tA, opiera\u0142 si\u0119, gad jeden! Com si\u0119 nam\u0119czy\u0142… wzdycha\u0142
\nSmok bowiem po decyduj\u0105cym ciosie Lisa zmieni\u0142 sw\u0105 ludzk\u0105 posta\u0107 na typowo smocz\u0105, mieli wi\u0119c roboty na co najmniej tydzie\u0144. Na szcz\u0119\u015bcie spi\u017carka Ryby by\u0142a dobrze zaopatrzona…
\nSkali natomiast z lubo\u015bci\u0105 wspomnia\u0142a ich, i\u015bcie konspiracyjny, wyjazd z Zerokanii. Oboje z Lisem przebrali si\u0119 w\u00f3wczas za zeroka\u0144skie stra\u017cniczki, a na wszelkich punktach kontrolnych machali dowodem osobistym smoka, kt\u00f3ry jakoby znale\u017ali i jechali odda\u0107 go w\u0142a\u015bcicielowi. Smok za\u015b, nie niepokojony przez nikogo, odby\u0142 podr\u00f3\u017c podzielony na cz\u0119\u015bci w jukach i na, zakupionym specjalnie na t\u0119 okazj\u0119, o\u015ble.
\nElfka, wspominaj\u0105c, spogl\u0105da\u0142a przy tym na swoje nowe buciki ze smoczej sk\u00f3ry, a Lis na przycisk do papieru ze smoczego z\u0119ba.
\n–\tSkali?
\n–\tTak?
\n–\tA pami\u0119tasz… On co\u015b tam m\u00f3wi\u0142, \u017ce ty i on… g\u0142os Lisa niebezpiecznie zadr\u017ca\u0142.
\n–\tPlotki. Paskudne plotki. zby\u0142a ca\u0142\u0105 spraw\u0119 Skali<\/p>\n