{"id":105,"date":"2002-06-23T16:26:16","date_gmt":"2002-06-23T16:26:16","guid":{"rendered":"http:\/\/wiedzmin.rpg.pl\/strona\/?p=105"},"modified":"2002-06-23T16:26:16","modified_gmt":"2002-06-23T16:26:16","slug":"piekny-dzien","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/piekny-dzien\/","title":{"rendered":"Pi\u0119kny dzie\u0144"},"content":{"rendered":"


\nA liczba armii konnych by\u0142a dwie miriady miriad. S\u0142ysza\u0142em ich
\nliczb\u0119.<\/p>\n

A tak oto zobaczy\u0142em konie w widzeniu i siedz\u0105cych na nich: mieli pancerze ogniste i hiacyntowe, i siarczane. G\u0142owy koni by\u0142y jak g\u0142owy lw\u00f3w i z pysk\u00f3w ich wychodzi\u0142 ogie\u0144 i dym, i siarka. <\/p>\n

<\/i>Ap 9, 16-17<\/p>\n

Ziemia dr\u017ca\u0142a. Z okolicznych krzak\u00f3w i drzew ucieka\u0142y ptaki; jelenie, dziki i lisy, nieliczne teraz, rozbieg\u0142y si\u0119 w poszukiwaniu schronienia. Nikt, absolutnie nikt nie by\u0142 w stanie oprze\u0107 si\u0119 tej pot\u0119dze, kt\u00f3rej poch\u00f3d znaczy\u0142 ogie\u0144, zniszczenie i krew. \u015amier\u0107 zawita\u0142a do samotnej osady.Je\u017ad\u017acy wpadli do wioski, k\u0142ad\u0105c pokotem tych, kt\u00f3rzy nie zd\u0105\u017cyli dopa\u015b\u0107 chat. Czarne p\u0142aszcze powiewa\u0142y w p\u0119dzie, konie w ciemnych kropierzach toczy\u0142y pian\u0119, pop\u0119dzane niemi\u0142osiernie. W przera\u017caj\u0105cym akompaniamencie mordowanych ludzi rozlega\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119boki d\u017awi\u0119k rogu, pot\u0119pie\u0144czy g\u0142os, oznaczaj\u0105cy przyzwolenie na rze\u017a. Po kilku chwilach cz\u0119\u015b\u0107 kawalerzyst\u00f3w, k\u0142usuj\u0105cych po wioskowym placu w poszukiwaniu ofiary, zeskoczy\u0142a ze swych rumak\u00f3w i przyst\u0105pi\u0142a do w\u0142amywania si\u0119 do zabarykadowanych domostw. Miarowe uderzenia topor\u00f3w i m\u0142ot\u00f3w w drzwi powoli mia\u017cd\u017cy\u0142y ostatni\u0105 nadziej\u0119 wie\u015bniak\u00f3w.Rotmistrz Wilhelm de Retz zszed\u0142 z wierzchowca i przejecha\u0142 wzrokiem po zakrwawionych cia\u0142ach ch\u0142op\u00f3w, chatach i oblegaj\u0105cych je \u017co\u0142nierzach, lustruj\u0105c sytuacj\u0119.
\n– \u017bywcem bra\u0107! – krzykn\u0105\u0142 zadowolony, wszystko sz\u0142o po jego my\u015bli – Ritt! Do mnie!
\n– Na rozkaz! – m\u0142ody oficer zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do jednookiego dow\u00f3dcy.
\n– Wy\u015blij podjazdy, niech wyko\u0144cz\u0105 uciekinier\u00f3w z tej wiochy – rotmistrz zastanowi\u0142 si\u0119, po czym doda\u0142 – Aha, zwiadowcy maj\u0105 donosi\u0107 na bie\u017c\u0105co o ruchach Temerczyk\u00f3w; zostaniemy tu jaki\u015b czas.
\n– Rozkaz!
\nZ cha\u0142up wyci\u0105gano ch\u0142op\u00f3w, wszystkich, m\u0119\u017cczyzn, kobiety i dzieci. Tych, kt\u00f3rzy stawiali op\u00f3r, bito do nieprzytomno\u015bci lub zak\u0142uwano rohatynami. G\u0142\u00f3wki ma\u0142ych dzieci by\u0142y mia\u017cd\u017cone pod ci\u0119\u017ckimi butami \u017co\u0142dak\u00f3w. Wie\u015bniak\u00f3w zebrano na \u015brodku placu i otoczono zwartym kordonem \u017co\u0142nierzy.Rotmistrz popatrzy\u0142 na nich z nieukrywanym
\nobrzydzeniem. „Banda niedomytych \u015bwi\u0144”, pomy\u015bla\u0142. „Nieudacznicy i tch\u00f3rze”. Ruszy\u0142 wzd\u0142u\u017c grupy je\u0144c\u00f3w, czasami rzucaj\u0105c na kt\u00f3rego\u015b swym jedynym okiem. „Siedem lat w akademii i dziesi\u0119\u0107 wiernej s\u0142u\u017cby. By\u0142em pod Sodden, moi ludzie jako jedni z pierwszych przekroczyli Yarr\u0119. A teraz musz\u0119 pacyfikowa\u0107 bandy takich zasra\u0144c\u00f3w!” De Retz uderzy\u0142 opancerzon\u0105 pi\u0119\u015bci\u0105 ch\u0142opa, kt\u00f3ry akurat sta\u0142 najbli\u017cej, masakruj\u0105c mu twarz. M\u0119\u017cczyzna zachwia\u0142 si\u0119 i upad\u0142 na kolana. Oficer kopn\u0105\u0142 go jeszcze w g\u0142ow\u0119, przewracaj\u0105c na plecy, i ruszy\u0142 dalej. „Podludzie. Ale tutaj, w tym zapomnianym przez bog\u00f3w miejscu, ja stanowi\u0119 prawo. Ich marne \u017cycia nale\u017c\u0105 do mnie! I zaraz to udowodni\u0119.”
\n– Ritt! Jak bardzo jeste\u015bmy oddaleni od Carcano?
\n– Jakie\u015b czterdzie\u015bci mil, panie rotmistrzu. Z je\u0144cami
\nbyliby\u015bmy tam za trzy, cztery dni…- Wykluczone, lejtnancie Ritt. Znajdujemy si\u0119 g\u0142\u0119boko za lini\u0105 frontu, od grup „Morteinsen” i „Vreemde” dzieli nas co najmniej pi\u0119tna\u015bcie mil terytorium wroga. Bezpieczne przeprowadzenie je\u0144c\u00f3w jest niewykonalne.
\nWilhelm de Retz przyjrza\u0142 si\u0119 uwa\u017cnie twarzom ch\u0142op\u00f3w, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 pod w\u0105sem. Przera\u017ceni, nieskoordynowani, sytuacja wyra\u017anie ich przeros\u0142a. „B\u0119d\u0105 \u0142atwym celem”.
\n– Dajcie tu wachmistrza Muirenna, zna \u015bwi\u0144sk\u0105 mow\u0119
\ntych pieprzonych Nordling\u00f3w. Niech odczyta wyrok. I wybierzcie z tej zgrai pi\u0119ciu zdrowych i silnych cham\u00f3w. Udzielimy im lekcji pogl\u0105dowej, a po wszystkim wypu\u015bcimy. Jak sko\u0144cz\u0105 opowiada\u0107 swoim rodakom, co tu zobaczyli, w\u0105tpi\u0119, czy kto\u015b si\u0119 jeszcze przeciwstawi Armii Cesarskiej.
\nPo chwili wachmistrz przyst\u0105pi\u0142 do og\u0142aszania \u0142amanym wsp\u00f3lnym, na co zostali skazani mieszka\u0144cy wioski.
\n– Za przyzwoleniem Jego Cesarskiej Mo\u015bci, Emhyra var Emreisa, z rozkazu Elana Trahe, dow\u00f3dcy Si\u00f3dmej Brygady Daerle\u0144skiej i z decyzji rotmistrza Wilhelma de Retz, za stawianie oporu Armii Cesarskiej, za wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z wrogimi Cesarstwu elementami, za przynale\u017cno\u015b\u0107 do rasy s\u0142ug i za fakt \u017cycia, zostajecie uznani winnymi! Kar\u0105 jest \u015bmier\u0107 w trybie natychmiastowym!
\n Pop\u0142och, jaki nast\u0105pi\u0142 po deklaracji wachmistrza zosta\u0142 przy pomocy trzonk\u00f3w w\u0142\u00f3czni st\u0142umiony. Je\u0144c\u00f3w ustawiono w szeregu, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rego ruszy\u0142 de Retz. Przygl\u0105da\u0142 si\u0119 uwa\u017cnie ka\u017cdemu m\u0119\u017cczy\u017anie i ka\u017cdej kobiecie, wydaj\u0105c w u\u0142amku sekundy decyzj\u0119 o losie cz\u0142owieka. Wydaj\u0105c wyrok. Przyw\u0142aszczaj\u0105c sobie prawo do stanowienia o \u017cyciu i \u015bmierci. Przyw\u0142aszczaj\u0105c sobie prawo boga. Staj\u0105c si\u0119 bogiem.
\n– Powiesi\u0107… Nabi\u0107 na pal… Temu \u015bci\u0105\u0107 g\u0142ow\u0119, sympatyczny facet, niech si\u0119 nie m\u0119czy… J\u0105 rozerwa\u0107 ko\u0144mi… – m\u00f3wi\u0142 rotmistrz i przechodzi\u0142 do kolejnego skaza\u0144ca – Tego ma\u0142ego wypu\u015bci\u0107; nie jeste\u015bmy barbarzy\u0144cami, nie zabijamy dzieci… Ritt! T\u0105 kobiet\u0119 daj\u0119 ci na noc na w\u0142asno\u015b\u0107. Zrobisz z ni\u0105, co zechcesz… Za takie spojrzenie zap\u0142oniesz, m\u00f3j przyjacielu…
\nDe Retz zatrzyma\u0142 si\u0119 przed m\u0142od\u0105, \u0142adn\u0105 dziewczyn\u0105. Wzbudzi\u0142a zainteresowanie Nilfgaardczyka.
\n– Jak si\u0119 nazywasz? – zapyta\u0142, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 paskudnie.
\n– Eurneid.
\n– Wachmistrzu, zaprowad\u017acie j\u0105 do jednej z cha\u0142up i przypilnujcie. Lejtnancie Ritt! Reszt\u0119 rozstrzela\u0107. Przyst\u0105pi\u0107 do wykonywania wcze\u015bniejszych rozkaz\u00f3w.Nagle z t\u0142umu ch\u0142op\u00f3w wybieg\u0142 m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna, roztr\u0105ci\u0142 stra\u017ce i ruszy\u0142 w stron\u0119 lasu.
\n– Nie strzela\u0107! – krzykn\u0105\u0142 rotmistrz, powstrzymuj\u0105c podkomendnych, a nast\u0119pnie zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do jednego z je\u017ad\u017ac\u00f3w – Jak si\u0119 nazywacie, \u017co\u0142nierzu?
\n– Gefrajter Gareth aep Frayr, panie rotmistrzu.
\n– Je\u015bli dopadniecie tego \u015bmiecia, dostaniecie garniec miodu… Biegnij, chamie! – wrzasn\u0105\u0142 oficer za uciekaj\u0105cym. \u017bo\u0142nierze ochoczo zabrali si\u0119 za wprowadzanie rozkaz\u00f3w w \u017cycie, pal\u0105c, gwa\u0142c\u0105c, wieszaj\u0105c i obdzieraj\u0105c ze sk\u00f3ry. Czerwona \u0142una rozja\u015bni\u0142a szybko nadchodz\u0105c\u0105 noc, \u0142\u0105cz\u0105c si\u0119 z innymi, widocznymi a\u017c po horyzont. Jeszcze tylko dzisiaj Nilfgaardczycy mogli si\u0119 zabawi\u0107, jutro trzeba rusza\u0107 dalej, w g\u0142\u0105b Angrenu. Jeszcze dzisiaj, bo jutro mo\u017ce nie b\u0119dzie ju\u017c jak albo komu. Korzysta\u0107 z \u017cycia, zabija\u0107 bez \u017calu, bo i po kim? Po takich brudnych barbarzy\u0144cach? \u017beby odczuwa\u0107 wyrzuty sumienia, trzeba je mie\u0107. Oni sumienia ju\u017c nie mieli, byli tylko pustymi pos\u0105gami, ich \u017cycie sprowadza\u0142o si\u0119 do rzezi i zniszczenia, bo ju\u017c nic innego nie jest w stanie poruszy\u0107 morderc\u0119. Ale czy to, \u017ce zostali pozbawieni uczu\u0107 by\u0142o ich win\u0105? Byli potworami, ale czy stali si\u0119 nimi z w\u0142asnej woli?
\nNiespodziewanie, po tym, co wydarzy\u0142o si\u0119 w nocy, dzie\u0144 jednak nadszed\u0142. Ze zrujnowanych ch\u0142opskich chat wy\u0142azili zm\u0119czeni i zaspani \u017co\u0142nierze, krzykami oficer\u00f3w przymuszani do karno\u015bci. Wie\u015bniak\u00f3w nigdzie nie by\u0142o wida\u0107, ale kto by si\u0119 nimi teraz przejmowa\u0142? Gdzie\u015b w oddali \u0107wierka\u0142 jaki\u015b le\u015bny ptaszek. Wschodzi\u0142o s\u0142o\u0144ce, zapowiada\u0142 si\u0119 pi\u0119kny dzie\u0144. Rotmistrz Wilhelm de Retz wyszed\u0142 z cha\u0142upy i popatrzy\u0142 na niebo, zapinaj\u0105c ci\u0119\u017cki pas. „B\u0119dziemy mieli naprawd\u0119 \u0142adn\u0105 pogod\u0119”, pomy\u015bla\u0142.
\n– Panie rotmistrzu! – Ritt bieg\u0142 w stron\u0119 oficera, machaj\u0105c zapiecz\u0119towanym kawa\u0142kiem pergaminu – Rozkaz ze sztabu. Pos\u0142aniec przyjecha\u0142 godzin\u0119 temu, ale nie chcia\u0142em budzi\u0107…
\n– Dawaj! – de Retz zerwa\u0142 lak i przejrza\u0142 list – Zbierz ludzi, za p\u00f3\u0142 godziny wszyscy maj\u0105 by\u0107 gotowi do wyruszenia. Stary Coehoorn koncentruje si\u0142y pod Mayen\u0105. Koniec zabawy! Idziemy w b\u00f3j!
\n– Wreszcie, kurwa! – ucieszy\u0142 si\u0119 lejtnant i pobieg\u0142 przekaza\u0107 dyrektywy.Rotmistrz Wilhelm de Retz u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 szeroko i jeszcze raz popatrzy\u0142 na \u015bnie\u017cnobia\u0142e chmury i jasno \u015bwiec\u0105ce s\u0142o\u0144ce.
\n– Pi\u0119kny dzie\u0144. – wyszepta\u0142. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

…<\/p>\n","protected":false},"author":42,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-105","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-fanfic","et-doesnt-have-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/users\/42"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=105"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=105"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=105"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wiedzmin.zrpg.pl\/strona\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=105"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}